Reisverslag Namibië en Botswana

 cheeta

 

 

 

Van 30 mei tot en met 20 juni 2013 hebben we een rondreis gemaakt door Namibië en Botswana.
In Namibië hebben we een auto gehuurd. We hebben gekozen voor een 4x4 en daar hebben we geen spijt van gehad, het is zeker geen overbodige luxe. De accommodaties hadden we al geregeld. 

Veel plezier bij het lezen van dit verslag, en het bekijken van de foto's.

Toon en Annette


Dag 1 en 2 30-31 mei Amsterdam - Windhoek

Donderdag 30 mei om hal vier vertrokken vanaf Schiphol. Via Frankfurt zijn we naar Windhoek gevlogen waar we vrijdag 31 mei tegen zessen ('s morgens) zijn aangekomen.

Het was wel gelijk even omschakelen, niet vanwege de temperatuur maar meer weg van onze alledaagse drukte naar de relaxte levenswijze van de Namibiërs. Wij dachten dat de man van de autoverhuur ons op stond te wachten, maar dat was niet zo. Ze beginnen pas om 08.00 uur dus moeten wij maar 2 uurtjes wachten.

nissan 4x4Nadat we onze 4x4 (een Nissan) hebben opgehaald gaan we op weg naar  Windhoek. Terra Africa Lodge is ons onderkomen voor de eerste nacht.
Aangekomen in de Lodge eerst maar eens een beetje opfrissen na zo'n lange reis. Daarna nog even Windhoek in. We parkeren de auto in het centrum en lopen daar wat rond, eten wat, en doen nog wat inkopen voor onderweg.

De rest van de avond wat bijkomen van de vliegreis en uitrusten om fris aan de rondreis te beginnen.

Dag 3, 01 juni Windhoek - Kalahari

Na een goede nachtrust gaan we op weg naar de Kalahari. De Kalahari is de grootste zandmassa (woestijn) op aarde.
Vanuit Windhoek rijden we het eerste stuk over de snelweg, de B1. Net voorbij Kalkrand verlaten we de asfaltweg en gaan verder over gravelwegen dwars door de noordelijke Kalahari. Na een mooie route tussen de rode zandduinen door arriveren we begin van de middag bij de Kalahari Anib Lodge, ons verblijf voor de komende nacht.
We worden zeer vriendelijk ontvangen in de prachtige Lodge die midden in een natuurpark ligt.

game driveOm half vier doen we nog een sun-set gamedrive. Het is een mooie tocht door de Kalahari waar we verschillende wilde dieren zien dien in het park voorkomen, zoals de springbokken, gnoes, struisvogels, zebra's, kudu's en elandantilopen.

We sluiten de game drive af met een prachtige zonsondergang op 1 van de mooie rode zandduinen.

Na terugkeer in de Lodge genieten we nog van een heerlijke maaltijd en een drankje in de bar.
 


Dag 4, 02 juni Kalahari - Sossusvlei

Vanmorgen al vroeg wakker. Het ritme van Namibië hebben we te pakken, vroeg slapen en vroeg weer op.
Na het ontbijt zijn we dus al vroeg op pad naar de volgende bestemming: Sossusvlei in het Namib Naukluft Park. Het is een lange tocht van ongeveer 300 km. Het eerste deel is asfaltweg maar na ruim 110 km gaat dit bij het plaatsje Maltahöhe over in gravel, dat betekent dus stof.

Het is een mooie route door het ruige berggebied, de Tsarisbergen. Bij het passeren van de Tsarispas hebben we een prachtig uitzicht over de bergen.
Langzaam verandert het landschap weer in uitgestrekte vlaktes met hier en daar nog een berg. En ergens midden in de open vlakte ligt ons onderkomen voor de komende twee nachten, Desert Homestead Lodge. Van hieruit bezoeken we morgen de Sossusvlei.

uitzichtRond half drie bereiken we de Lodge. Na de nodige informatie over wat we allemaal kunnen gaan doen worden we naar ons huisje gebracht. We gaan lekker op de veranda zitten en genieten van het mooie uitzicht.

Eind van de middag gaan we nog een stukje lopen en beklimmen de berg vlak bij de Lodge om bovenop te genieten van een mooie zonsondergang. Als de zon onder is lopen we terug naar de Lodge om te genieten van een overheerlijk diner.
Vanavond vroeg naar bed want morgen gaat om half vijf de wekker om op tijd te zijn voor de zonsopgang in Sossusvlei.
 

Dag 5, 03 juni Sossusvlei

sossusvlei

Het is nog aardedonker als de wekker gaat. Snel aankleden, een klein ontbijt en dan op weg naar Sossusvlei. We krijgen nog een ontbijtbox mee. De warme kleding is op dit tijdstip geen overbodige luxe.

Rond zes uur staan we voor de ingang van het Namib Naukluft Park, we zijn de tweede in de rij. Het is nu wachten tot het park opengaat, dit is net voor zonsopkomst en vandaag is dat om tien over half zeven.

We rijden het park in tot onze eerste stop, duin 45. We zijn niet de eerste want gasten die in het park overnachten zijn er nog iets eerder bij. Het is een hele klim naar boven in het mulle zand van de rode duinen. Het uitzicht en het mooie kleurenspel in de opkomende zon maken de klim de moeite waard.
Na de afdaling rijden we weer verder tot aan Sossusvlei. Dit is een droog gevallen meer tussen de rode zandduinen. De laatste vijf kilometer gaat door mul zand en is alleen toegankelijk voor 4x4 voertuigen. Onze Nissan jeep heeft hier geen enkel probleem mee. Het is wel heel leuk om te doen met zo'n 4x4 door het zand te crossen.
Op de terugweg vanaf Sossusvlei maken we nog een tussenstations bij Dead Vlei. Ook dit is een droog gevallen meer, maar hier staan in de witte klei vlakte vele dode bomen. Dit alles bij elkaar, de rode duinen, witte vlakte en de donkere(bijna zwarte) dode bomen geven een surrealistisch beeld. Na het maken van een aantal mooie foto's  rijden we weer terug naar de ingang van het park.
Vlak bij de ingang ligt nog de Sesriem Canyon en ook die vereren we natuurlijk nog even met een bezoek.

Nadat we hebben voldaan aan onze financiële verplichtingen voor het parkbezoek keren we terug naar de Lodge.
Het zal vanavond niet laat worden.

Dag 6, 04 juni Sossusvlei - Windhoek

Vandaag gaan we weer terug naar Windhoek. We rijden niet via de, door de reisorganisatie, aangegeven route. We rijden over de Spreethoogte pass. Deze route is ons aanbevolen door het verhuurbedrijf omdat je boven op de pas een prachtig uitzicht hebt over het Namib Naukluft Park. De route gaat via Solitair en de D1275 naar de Spreethoogte pas. Langs deze kant is het wel zeer steil, met een maximaal stijgingspercentage van 32% is dit de steilste pass van Namibië. Gelukkig heeft onze jeep hier geen enkel probleem mee.

Nadat we boven op de pas hebben genoten van het mooie uitzicht rijden we door naar Windhoek, waar we wederom overnachten in het Terra Africa Guesthouse.

Na aankomst in Windhoek frissen we ons even op om daarna nog even de stad in te gaan.
We stoppen even bij de Christus Kirche, een toeristische plek in Windhoek en daarna zoeken we een restaurant om de dag af te sluiten met een lekkere maaltijd.


Dag 7, 05 juni Windhoek - Otavi mountains

Vandaag de langste reisdag, ruim 420 km van Windhoek richting het noorden, richting de Caprivi Strip. Wij slaan een bezoek aan het Etosha Nationaal Park over, in drie weken kun je niet alles zien dus moet je keuzes maken. De wilde dieren kunnen we ook nog zien in de diverse parken die we tegen komen op de Caprivi Strip.

Om de lange tocht snel te laten verlopen nemen we de snelweg, de B1. Dit is een lange asfaltweg naar het noorden dus dat schiet lekker op. We vertrekken om half negen, en met drie tussenstops (o.a. om te tanken) komen we om half twee aan bij Guestfarm Ghaub.

Nadat we even hebben rondgekeken op het mooie landgoed maken we een wandeling door het gebied rondom het Guesthouse. Tegen zonsondergang zijn we weer terug. Mooi op tijd om in de uitkijkhut bij de drinkplaats te kijken of er nog wat dieren zijn te spotten.
Na even wachten komt er een groep Kudu's aan en even later ook nog een wrattenzwijn.

Na een heerlijk diner in het Guesthouse zit ook deze dag er weer bijna op. Morgen nog een kleine 350 km en dan zijn in de Caprivi.

Dag 8, 06 juni Otavi Mountains - Rundu

Vandaag rijden we naar een gebied wat er totaal anders uitziet dan wat we tot op heden hebben gezien. Bij Rundu begint het rivieren gebied, dus water. En water is iets wat we tot nu toe niet hebben gezien, behalve dan uit de kraan.
Onderweg passeren we diverse nederzettingen van de lokale bevolking. De lemen hutten met rieten daken zien er wat armoedig uit. Langs de weg zijn er ook diverse kraampjes waar lokaal handwerk te koop is.

Kaisosi River LodgeBegin van de middag arriveren we in de Kaisosi River Lodge. De Lodge ligt aan de rivier en biedt de mogelijkheid om een boottochtje te maken. Natuurlijk maken we daar gebruik van.
Om half vijf vertrekt de boot, gelijk na vertrek zien we de eerste krokodil, en even later ook de tweede (en tevens laatste) gedurende deze tocht.
Wel genieten we nog van een mooie zonsondergang op de rivier, en na het  diner nog even van de rust en mooie sterrenhemel, en dan zit ook deze dag er weer op.

Dag 9, 07 juni Rundu - okavango delta / mahango game reserve

Vanuit Rundu rijden we vandaag verder naar de Caprivi.
Het is niet zo'n lange tocht vandaag dus doen we het vanmorgen rustig aan. We genieten nog even van het mooie ochtendlicht bij de Kaisosi River Lodge en vertrekken dan richting Bangali.

Na een aantal politiecontroles, tussenstops en een tankbeurt, arriveren we rond twaalf uur bij de Nunda River Lodge. Daar aangekomen horen we dat we in een andere tijdzone zijn gekomen en is het dus ineens al een uur later.
We verblijven hier twee nachtjes dus doen we het rustig aan. We laten de was doen en genieten van het mooie uitzicht bij onze hut.

nijlpaardenEind van de middag maken we nog een boottocht over de Kavango rivier. Stroomopwaarts komen we uit bij de Popa Falls, waar we bij de ondergaande zon een paar mooie plaatjes kunnen schieten. 
In de Kavango rivier leven ook veel krokodillen en nijlpaarden. Tijdens deze tocht krijgen we deze dieren ook diverse malen te zien. De nijlpaarden komen rond deze tijd in grote getale grazen in dit gebied.

Na terugkomst nemen we eerst een lekkere douche in onze prachtige badkamer, die eigenlijk buiten is (we kijken vanonder de douche zo uit over de rivier), en genieten daarna weer van een heerlijk diner.

Dag 10, 08 juni okavango delta / mahango game reserve

De hele dag te besteden in de omgeving, geen verplaatsing vandaag.
De dag begint al goed met een uur verslapen, de wekker vergeten een uur vooruit te zetten. Gelukkig zijn we op vakantie en al helemaal onthaast, de geplande gamedrive vertrekt toch pas om half tien dus alle tijd.
Half tien leek ons al wat aan de late kant maar het vriendelijke meisje aan de receptie dacht dat het op de standaard vertrektijd van acht uur nog veel te koud zou zijn. Nu is dat voor hun begrip waarschijnlijk ook wel zo, maar met een graad of vijftien voelt het toch al lekker aan.

Om half tien staat Thimo, onze gids voor vandaag al op ons te wachten. We zijn de enige gasten die vandaag de gamedrive doen dus het is eigenlijk een privé toer.

Het is zo'n vijftien minuten rijden naar de ingang van het Mahango Game Park, een van de kleinste parken in Namibië maar met een grote diversiteit aan wild. In het park verblijven onder ander leeuwen en luipaarden maar die krijgen we vandaag helaas niet te zien.
Wel zien we diverse soorten antilopen, waaronder de sabelantilope en de tsessebeantilope. Langs de rivier zien we ook nijlpaarden, enkele olifanten die komen drinken en een kudde gnoes. Verder spotten we nog een giraffe, zebra's, een struisvogel, wat troepen apen en kudu's. 
Na een mooie tocht door het park keren we weer terug naar de Lodge waar we de rest van de dag lekker uitrusten en genieten van het mooie uitzicht.

Eind van de middag spraken we nog een stel Nederlanders die we in het park ook al waren tegen gekomen. De man bleek de eigenaar van een kleine toerorganisatie te zijn die wat aan het rondkijken was naar verschillende accommodaties. We kregen nog wat goede tips voor ons bezoek aan het Chobe Nationaal Park.
 


Dag 11, 09 juni okavango delta / mahango game reserve - Bwatbwatwa

Via het Bwabwata Nationaal Park zijn we overgestoken naar de Caprivi. Het Bwabwata NP is een smalle strook Namibië wat ingeklemd ligt tussen Zambia en Botswana. Het is een strook van 200 km lengte en ongeveer 50 km breed. Er loopt een snelweg doorheen richting Kongola, onze volgende bestemming. Begin van de middag komen we aan in Camp Kwando waar we overnachten in een mooie tent welke staat op een houten vlonder boven de Kwando River.

We besluiten om de rest van de dag geen activiteiten meer te doen. Lekker relaxen en genieten van de mooie natuur om ons heen. Vanaf de veranda voor onze tent kijken we uit over de rivier, en aan de overkant ligt Botswana. 

Dag 12, 10 juni Bwatbwatwa - Chobe

Na vertrek uit Camp Kwando rijden we de eerste 140 km nog door Namibië alvorens we de grens oversteken naar Botswana. We doen dit bij de Ngoma Border Post. 
De grens oversteken in Afrika is een belevenis op zich, en je moet er alle tijd ( en vooral veel geduld) voor hebben. 
Allereerst het kantoor aan de Namibië kant binnen waar een ongeïnteresseerd persoon (met zijn mobiel aan het oor vergroeid) wat zit te gebaren. We moeten een formulier invullen wat volgens ons alleen moet als je het land in gaat en niet als je vertrekt. Maar goed, we doen het gewoon en zien wel verder. Na inlevering van het formulier + paspoort kijkt hij nog heel even op, waarschijnlijk om de pasfoto te controleren met de persoon voor hem. Het formulier verdwijnt onder het bureau ( waarschijnlijk in de prullenbak) en na nog wat gebrom mogen we dan verder. 
We stappen weer in de auto en rijden nu richting Botswana. Eerst moeten we nog een slagboom door waar weer iemand om papieren vraagt, dit keer voor de auto. Hij moet een formulier hebben anders kunnen we niet verder. Op het verhuur bedrijf hadden we hier al voor betaald en een print meegekregen. Dit was niet het soort formulier wat hij gewend was dus moesten we maar even het goede formulier halen. We vroegen waar we dat moesten doen, en het antwoord was dat dit kon in de plaats waar we vanmorgen vertrokken waren, dus 140 km terug. Toen hebben we hem toch voorzichtig aan het verstand proberen te brengen dat we dat dus absoluut niet gingen doen. Hij zag waarschijnlijk in dat we dat echt niet gingen doen en liet hij ons maar passeren.
Nu naar het kantoor aan de Botswaanse zijde. Hier het ritueel opnieuw, formulier invullen, van het ene loket naar het andere. Uiteindelijk was alles akkoord alleen nog even iets uitprinten. Helaas, een netwerk storing, en dus geen print. Nog maar eens alles invoeren en een nieuwe printopdracht. Helaas weer geen resultaat. Nog maar eens even wachten, rondkijken, wat navragen, en dan alle gegevens nog eens invoeren. En ja hoor ..... weer geen print. Uiteindelijk met veel gesteun dan maar een papier met de pen invullen. En warempel binnen 2 minuten waren de 2 papiertjes klaar.
Wij blij weer naar buiten, eindelijk kunnen we verder. Helaas ....., we moeten weer stoppen. Deze keer voor controle of we geen voedsel ed. mee over de grens nemen. Ook moeten alle schoenen voor controle tevoorschijn worden gehaald en op een speciale mat (met smerig water) de zolen af doen, voor ziektes of iets dergelijks. Gelaten volgen we alle instructies en nadat we ook met de auto nog door een bak met vies water zijn gereden kunnen we eindelijk op weg.

Chobe Marina LodgeDe laatste 100 km naar onze Lodge in Chobe rijden we door het Chobe National Park. Hier zien we dingen langs de snelweg wat je bij ons toch niet vaak meemaakt. Ik noem dan onder andere een overstekende giraffe, olifanten in de berm en nogal ander klein wild.

Na deze mooie rit arriveren we in Kasane waar we in de Chobe Marina Lodge, prachtig gelegen aan de Cobe rivier, welkom worden geheten.
Voor vandaag was dit wel even genoeg.

Dag 13, 11 juni Chobe - Victoria Falls - Chobe

Half negen worden we bij de receptie opgewacht voor een dagexcursie naar de Victoria watervallen. We zijn maar met z'n tweeën, dus eigenlijk is het een privé excursie. 
Ook nu moeten we de grens passeren, deze keer naar Zimbabwe. Het gaat iets soepeler dan gisteren, mede omdat de gids erbij was. Maar ook nu is het weer zeer bureaucratisch.

Aangekomen in het stadje Victoria Falls bezoeken we als eerste natuurlijk de watervallen.
Wat een machtig gezicht is dat. Over een breedte van ruim anderhalve kilometer dondert het water over de rand naar beneden (bij hoge waterstand is dat ruim 10.000.000 liter water per seconde) dit veroorzaakt een flinke wolk van mist en regen. 
watervallenHet eerste stuk kunnen we nog goed zien zonder nat te worden, maar verderop staan we in de dikke nevel en worden zeiknat.
We besluiten om het anders aan te pakken, we vragen de gids om een helikoptervlucht voor ons te regelen zodat we het vanuit de lucht kunnen bekijken. Nou daar hebben we geen spijt van, wat een magnifiek zicht heb je dan op deze enorme waterval!

Na de helikoptervlucht is het tijd voor een lunch. Na de lunch bezoeken we nog een lokale markt en een krokodillenboerderij (crocfarm) waar we grote hoeveelheden kleinere krokodillen zien die voor het leer worden gekweekt en een aantal zeer grote krokodillen die voor de eieren moeten zorgen.

Eind van de middag zijn we weer terug in de Lodge waar we uit kunnen rusten van deze enerverende dag.
 


Dag 14, 12 juni Chobe

De hele dag in Chobe National Park op zoek naar wildlife.
's Morgens het park in met de eigen auto, wat op zich al een belevenis is. In de ongeveer vier uur duren de rit hebben we veel verschillende dieren gezien. Verschillende antilopen, waaronder de sabelantilope, de kudu's en natuurlijk de impala. Langs de rivier zagen we o.a. krokodillen, nijlpaarden en buffels. Verder zagen we nog wat giraffes en heel veel olifanten, maar daar staat het Chobe NP ook bekend om.

Rond half twee zijn we terug in de Lodge. We hebben heel even de rijd om wat te relaxen voordat we om drie uur het park vanaf de Chobe rivier gaan verkennen met een boottocht.
Met de boot komen we heel dicht bij de dieren die aan de waterkant komen drinken en zich komen opfrissen. Ook hier natuurlijk weer heel veel olifanten, maar ook andere dieren zoals de buffel, nijlpaarden en veel vogels waaronder de visarend. 
Natuurlijk ontbreekt ook de prachtige Afrikaanse zonsondergang niet tijdens deze tocht.

zonsondergang

Helaas vandaag geen roofdieren zoals leeuw en/of luipaard gezien, maar dat gebeurt ook niet zo vaak in het Chobe NP omdat het een zeer uitgestrekt park is.

Morgen verlaten we voor een paar dagen het waterrijke gebied op weg naar Nata.

Dag 15, 13 juni Chobe - Makgadikgadi

Onderweg zie je de omgeving langzaam veranderen, van het beboste groene gebied langs de rivieren tot de kale droge vlaktes met alleen droog gras en hier en daar een boompje.
Onderweg zien we nog wel enkele olifanten en giraffes langs de weg maar verder is het kaal en dor.
We doen er wat langer over dan verwacht omdat onderweg druk aan de weg word gewerkt over een lengte van ongeveer 130 km.

Net na de middag komen we aan in Nata Lodge, iets buiten het stadje Nata en vlak bij de Makgadikgadi zoutpannen.
De rest van de dag verblijven we rondom de Lodge, de zoutpannen bezoeken we morgen wel.

Dag 16, 14juni Makgadikgadi

Vanmorgen doen we het op ons gemakje, even na negenen rijden we richting de zoutpannen. 
De ingang naar de Makgadikgadi Pans is ongeveer vijf kilometer van de Lodge vandaan.

Bij de toegang moeten we ons eerst registreren en entree betalen. We krijgen te horen dat er nog veel water staat en er daarom niet zoveel is te zien van de zoutvlaktes. Ook zijn er geen flamingo's. We rijden een stuk door het gebied tot een uitkijkpunt. Dit punt kijkt normaal uit over een grote zoutvlakte maar omdat het water nog niet allemaal is verdampt is het nu een groot meer. We rijden nog wat verder door het gebied en zien een kudde gnoes grazen. Ook zien we hier en daar meertjes die al wel helemaal zijn opgedroogd en een beeld geven van de grote witte vlaktes die je zou zien als al het water is verdampt.

Bij de riviermonding zien we nog een grote groep pelikanen die echter gelijk wegvliegen als wij er aankomen. Op de terugweg zien we nog enkele gnoes en diverse vogels.

Vlak voor we bij de uitgang zijn begeeft de airco van de auto het en vallen ook alle meters in het dashboard uit. We rijden terug naar de Lodge om te kijken wat er aan de hand is, er blijkt een zekering kapot te zijn. Na het vervangen van de zekering werkt alles weer naar behoren.

Na nog wat te hebben gedronken bij de Lodge besluiten we nog naar het plaatje Gweta te rijden volgens de kaart lopen daar ook vele wegen door het gebied. Het is alleen wel een behoorlijk stukje rijden, maar we hebben toch alle tijd. Daar aangekomen kunnen we nergens een ingang naar het park vinden en om het nog leuker te maken brand de zekering weer door. Gelukkig hebben we nog 1 reserve zekering. We besluiten maar om terug te rijden naar Nata en het verhuurbedrijf te bellen wat we moeten doen. Ze adviseren om een lokale garage te zoeken en te vragen wat er aan de hand is (hadden we zelf ook wel kunnen verzinnen). Bij de "garage" (een oud, klein hutje) is er niemand die naar de auto kan kijken, dan maar een paar reserve zekeringen gekocht en op hoop van zegen verder.

We beschouwen de rest van de dag maar als verloren en rijden terug naar de Lodge voor een heerlijk koud drankje.
 


Dag 17, 15 juni Makgadikgadi - Okavango

Na een lekker Engels ontbijtje vertrekken we op het gemak richting de Okavango Delta. Dit is een enorme rivierdelta in het noorden van Botswana, tegen de grens van Namibië. We hebben de noordzijde van de delta al bezocht in de Caprivi Strip.

De route van vandaag gaat nog deels door het Makgadikgadi Park. We zien onderweg enkele grote groepen struisvogels en een grote kudde zebra's.

Begin van de middag arriveren we in Maun. Na de zoveelste tankbeurt en nog wat geld pinnen rijden we naar de Lodge.
We bespreken voor morgen een gamedrive en een boottocht. Omdat dit contant betaald moet worden moeten we nogmaals naar de bank.
Vanavond op tijd naar bed, ze komen ons morgen om 05.30 uur al ophalen.

Dag 18, 16 juni Okavango

Het is heel vroeg in de morgen als de wekker gaat. Om half zes komt onze gids, Joe, die ons meeneemt voor een dag in het Moremi Game Reserve. Het Moremi Game Reserve is gelegen in de Okavango Delta.
We beginnen al gelijk met een lekke band, al voordat we zijn vertrokken uit Maun. Na het wisselen van de band rijden we eerst terug naar de woning van onze gids om een nieuwe reserve band op te halen. Daarna begint de twee uur durende rit naar de zuid ingang van het Moremi Park. Het is nog behoorlijk koud zo vroeg in de morgen (het is tenslotte winter) en tegen de tijd dat we bij de ingang van het park zijn is het de hoogste tijd om ons wat op te warmen met een bakje koffie en een muffin.

In het park zien we heel veel wilde dieren, zoals de gebruikelijke springbokken, gazelles, kudu's en andere antilope soorten. Natuurlijk ontbreken ook de olifanten en giraffes niet.
In de waterpools zien we ook nijlpaarden en krokodillen.
Na een tip van een andere bezoeker rijden we naar een locatie waar cheeta's zijn gesignaleerd. Op de plaats aangekomen ziet onze gids in de verte een cheeta. Helaas loopt de route niet in de buurt van de locatie waar de cheeta's zitten, we kunnen er dus niet dichtbij komen. Officieel mag onze gids niet van de route afwijken, maar hij neemt voor ons het risico om dichtbij de cheeta's te komen en rijdt de wildernis in om dichtbij de beesten te komen. We benaderen de cheeta's tot op enkele meters en hebben zo een prachtig zicht op de moeder met haar drie jongen. Na snel een paar foto's te hebben gemaakt weer snel terug naar de standaard route.
Na dit mooie schouwspel rijden we naar de picknick plaats om de lunch te nuttigen. 

moreniNa de lunch rijden we nog enige tijd door het park op zoek naar leeuwen. Maar van de leeuwen zien we allen het spoor (en dat is meer dan geen enkele spoor). We volgen enige tijd het verse spoor van een groep leeuwen, maar naar enige tijd verdwijnt het spoor in de bossen en kunnen we het niet verder volgen. Eind van de middag keren we terug aan de zuid ingang van het park en is het nog twee uur terug naar onze Lodge. 
Als we daar arriveren is het inmiddels half zes.

Het was een fascinerende, maar vermoeiende dag. Helaas was er voor ons geen tijd meer om ook nog een tochtje  met een mokoro boot te maken op de Okavango Delta, maar ook op vakantie is het nu eenmaal een kwestie van keuzes maken. Omdat we slechts een dag in dit gebied waren hebben we er voor gekozen om deze dag door te brengen in het Moremi Game Reserve, ook omdat we al diverse boottochten hebben gemaakt tijdens de rit door de Caprivi.
 


Dag 19, 17 juni Okavango - Kalahari

We rijden in een snel tempo, over goed begaanbare wegen naar Ghanzi. En denken dus al op tijd aan te komen in Edo's Camp.
Helaas blijkt de routebeschrijving van het reisagentschap in Namibië niet zo goed te zijn.
Ze sturen ons eerst naar Ganzi, en vervolgens en gravel weg op net voorbij Ghanzi. Na 35km zou Edo's Park aangegeven staan, maar helaas we zien geen verwijzing. Uiteindelijk maar even bellen naar Edo's Camp en wat blijkt, we hadden 30km voor Ghanzi al de afslag naar Edo's Camp moeten nemen. Dus eerst weer 35km terug over de gravelweg, en daarna nog 30km terug richting Maun waar we vandaan zijn gekomen.

edo's campBij de ingang van Edo's Camp worden we door een lokale bewoner begeleid naar de ingang van het privépark. Daarna is het nog een klein kwartier rijden tot we bij de Lodge aankomen.
De locatie waar we dan arriveren maakt alles weer goed. Wat een prachtige omgeving, midden in de natuur van de Kalahari Dessert ligt deze kleine Lodge aan een waterplaats waar veel wild komt drinken. We worden ontvangen door Steven die ons de accommodatie laat zien en ons naar de tent brengt waar we overnachten.
Na het ontvangst brengen we onze spullen naar de tent en genieten bij de drinkplaats van een drankje en het mooie uitzicht.
Om vier uur is er koffie en daarna gaan we met Steven op een gamedrive door het privé park. Het park is ruim 40.000 hectare groot en er zijn veel verschillende diersoorten aanwezig. We zien onder andere giraffes, hartenbeesten, gnoes, waterbokken en nog de gebruikelijke springbokken en impala's.
In het park leven ook nog neushoorns en luipaarden, maar helaas zien we die niet.

Na de gamedrive is er nog tijd voor een drankje bij het kampvuur voordat we aansluiten bij het diner. Het voelt alsof we zijn beland in het paradijs, de rust en de vriendelijkheid die we ervaren is geweldig. 
 


Dag 20, 18 juni Kalahari

Steven, de baas op Edo's Camp, staat ons 's morgens al weer op te wachten voor het ontbijt.    Ook de andere gasten, het Zuid Afrikaanse echtpaar met de drie kinderen, zijn al in de eetruimte aanwezig. 
We eten met z'n allen aan de lange tafel en wisselen wat ervaringen van onze vakantie uit.
We kijken vanuit de eetruimte uit over de drinkplaats, maar er zijn vanmorgen geen dieren aanwezig. Het is waarschijnlijk nog te koud volgens Steven, de dieren blijven dan nog even in de luwte van het bos tot het wat meer is opgewarmd.

Voor ons is het al weer tijd om Edo's Camp te verlaten. Na het inpakken van de koffers en het inladen van de auto rijden we achter Steven aan die ons bij het hek brengt waar we het park weer verlaten. Een van de medewerksters van Steven rijd met ons mee tot Ghanzi, dat scheelt Steven weer een rit van 35km heen en terug.

Nadat we onze passagier hebben afgezet rijden wij verder richting de grens met Namibië.
De grens formaliteiten verlopen deze keer nogal soepel, het kost maar een half uurtje.
Na de grenspost is het nog slechts twintig kilometer tot aan Zelda's Guestfarm.
We hebben inmiddels ook weer een uurtje gewonnen omdat de klok in Namibië een uurtje terug kan ten opzichte van Botswana.
Bij Zelda gebruiken we nog een lichte lunch en kijken we wat rond op de farm.
Eind van de middag krijgen we nog een rondleiding en kijken we bij het voederen van de dieren. Op de farm zijn emoes aanwezig en hebben ze een programma met cheeta's gedaan om deze weer in het wild uit te zetten. Inmiddels lopen er we een aantal in het wild rond in het privé wildpark van Zelda. Dit park is voor Namibische begrippen niet zo groot, slechts 15.000 hectare. Een van de cheeta's loopt nog wel vlak bij de farm rond en word nog dagelijks gevoerd. Ook is er op de farm nog een luipaard aanwezig, en zodoende krijgen we dit prachtige dier dan toch nog te zien, al is het niet echt in het wild.
En dan zit ook deze dag er weer bijna op. Morgen naar Windhoek en we terug naar Nederland.

Dag 21, 19 juni Kalahari - Windhoek - Amsterdam

Als we bij Zelda willen vertrekken blijkt de achterbank van ons bakkie leeg te staan. Dus op het laatste moment toch nog een band verwisselen. We worden geholpen door een paar aardige medewerkers van de farm en na een oponthoud van een half uurtje kunnen we alsnog vertrekken.

We doen het rustig aan want we hebben alle tijd.

vliegveldNa een kleine driehonderd kilometer zijn we bij het vliegveld, maar er is daar geen benzinepomp om de auto af te tanken. Er zit niets anders op dan door te rijden naar Windhoek want de afgelopen honderd kilometer hebben we ook been pomp gezien.

 

We rijden dus veertig kilometer heen en ook weer terug om de auto af te tanken, je zou denken dat het efficiënter is om een station bij het vliegveld te hebben. Maar dit is ook wel weer de charme van Afrika.
Na het inleveren van de auto, wat vrij snel gaat, worden we naar het vliegveld gebracht waar het wachten op onze vlucht begint. Donderdag morgen we terug in Amsterdam.

 

Het was een prachtige vakantie we hebben veel gezien, en genoten van de goede sfeer, de vriendelijke mensen en de rust.

Dag 22, 20 juni Amsterdam

Aankomst op Schiphol.