Dag 14, 12 juni Chobe

De hele dag in Chobe National Park op zoek naar wildlife.
's Morgens het park in met de eigen auto, wat op zich al een belevenis is. In de ongeveer vier uur duren de rit hebben we veel verschillende dieren gezien. Verschillende antilopen, waaronder de sabelantilope, de kudu's en natuurlijk de impala. Langs de rivier zagen we o.a. krokodillen, nijlpaarden en buffels. Verder zagen we nog wat giraffes en heel veel olifanten, maar daar staat het Chobe NP ook bekend om.

Rond half twee zijn we terug in de Lodge. We hebben heel even de rijd om wat te relaxen voordat we om drie uur het park vanaf de Chobe rivier gaan verkennen met een boottocht.
Met de boot komen we heel dicht bij de dieren die aan de waterkant komen drinken en zich komen opfrissen. Ook hier natuurlijk weer heel veel olifanten, maar ook andere dieren zoals de buffel, nijlpaarden en veel vogels waaronder de visarend. 
Natuurlijk ontbreekt ook de prachtige Afrikaanse zonsondergang niet tijdens deze tocht.

zonsondergang

Helaas vandaag geen roofdieren zoals leeuw en/of luipaard gezien, maar dat gebeurt ook niet zo vaak in het Chobe NP omdat het een zeer uitgestrekt park is.

Morgen verlaten we voor een paar dagen het waterrijke gebied op weg naar Nata.

Dag 15, 13 juni Chobe - Makgadikgadi

Onderweg zie je de omgeving langzaam veranderen, van het beboste groene gebied langs de rivieren tot de kale droge vlaktes met alleen droog gras en hier en daar een boompje.
Onderweg zien we nog wel enkele olifanten en giraffes langs de weg maar verder is het kaal en dor.
We doen er wat langer over dan verwacht omdat onderweg druk aan de weg word gewerkt over een lengte van ongeveer 130 km.

Net na de middag komen we aan in Nata Lodge, iets buiten het stadje Nata en vlak bij de Makgadikgadi zoutpannen.
De rest van de dag verblijven we rondom de Lodge, de zoutpannen bezoeken we morgen wel.

Dag 16, 14juni Makgadikgadi

Vanmorgen doen we het op ons gemakje, even na negenen rijden we richting de zoutpannen. 
De ingang naar de Makgadikgadi Pans is ongeveer vijf kilometer van de Lodge vandaan.

Bij de toegang moeten we ons eerst registreren en entree betalen. We krijgen te horen dat er nog veel water staat en er daarom niet zoveel is te zien van de zoutvlaktes. Ook zijn er geen flamingo's. We rijden een stuk door het gebied tot een uitkijkpunt. Dit punt kijkt normaal uit over een grote zoutvlakte maar omdat het water nog niet allemaal is verdampt is het nu een groot meer. We rijden nog wat verder door het gebied en zien een kudde gnoes grazen. Ook zien we hier en daar meertjes die al wel helemaal zijn opgedroogd en een beeld geven van de grote witte vlaktes die je zou zien als al het water is verdampt.

Bij de riviermonding zien we nog een grote groep pelikanen die echter gelijk wegvliegen als wij er aankomen. Op de terugweg zien we nog enkele gnoes en diverse vogels.

Vlak voor we bij de uitgang zijn begeeft de airco van de auto het en vallen ook alle meters in het dashboard uit. We rijden terug naar de Lodge om te kijken wat er aan de hand is, er blijkt een zekering kapot te zijn. Na het vervangen van de zekering werkt alles weer naar behoren.

Na nog wat te hebben gedronken bij de Lodge besluiten we nog naar het plaatje Gweta te rijden volgens de kaart lopen daar ook vele wegen door het gebied. Het is alleen wel een behoorlijk stukje rijden, maar we hebben toch alle tijd. Daar aangekomen kunnen we nergens een ingang naar het park vinden en om het nog leuker te maken brand de zekering weer door. Gelukkig hebben we nog 1 reserve zekering. We besluiten maar om terug te rijden naar Nata en het verhuurbedrijf te bellen wat we moeten doen. Ze adviseren om een lokale garage te zoeken en te vragen wat er aan de hand is (hadden we zelf ook wel kunnen verzinnen). Bij de "garage" (een oud, klein hutje) is er niemand die naar de auto kan kijken, dan maar een paar reserve zekeringen gekocht en op hoop van zegen verder.

We beschouwen de rest van de dag maar als verloren en rijden terug naar de Lodge voor een heerlijk koud drankje.