Reisverslag Zuid Afrika – 3 september t/m 28 september 2001

Amsterdam – Johannesburg – Pretoria (dag 1-2)

Ma. 03-08-01 / Di. 04-08-01

Met de schipholtrein zijn we eind van de middag, 16.45 uur, vertrokken.
Na een treinreis van 2 uur arriveren we ruim op tijd op schiphol. Voor het inchecken nog snel een kopje koffie met een broodje.
Het vliegtuig van de KLM vertrekt keurig op tijd, en even na negenen in de avond zijn we dan echt op weg naar Johannesburg.
Aangezien we beiden nogal wat moeite hebben om te slapen in een vliegtuig belooft het een lange zit te worden.

Half acht in de morgen zetten we, na een rustige maar lange vlucht, voet op Zuidafrikaanse bodem. Na het ophalen van de koffers wacht ons de eerste verrassing. Op het vliegveld zou een medewerker van Africa Hollidays ons opvangen om ons de vouchers + routebeschrijving te overhandigen voor de eerste 10 dagen.
Na enige tijd wachten en zoeken toch maar het plaatselijke bureau gebeld. Het bleek een misverstand te zijn, en de aardige mevrouw van het bureau vertelde ons dat we de huurauto kunnen afhalen en naar ons eerste hotel kunnen gaan (naam en adres had zij doorgegeven). In de tussentijd zal ze er voor zorgen dat de overige vouchers en een routebeschrijving naar ons eerste adres zouden gemaild.
Vol goede moed gaan we op weg naar Pretoria, het was echter nogal naïef om te denken dat we zo naar ons hotel zouden rijden. We rijden diverse malen dwars door Pretoria en besluiten om bij een benzinestation de weg maar eens te vragen. Na 2 keer vragen hebben we uiteindelijk het hotel gevonden.
Tot onze opluchting heeft de mevrouw van het reisbureau haar belofte gehouden en zijn alle papieren al via de mail bij het hotel gearriveerd. Voor het eten nog even lekker douchen en nadien bijkomen van de heenreis.

Pretoria – Phalaborwa (dag 3)

Woe. 05-08-01

Vanmorgen zijn we om 7.30 uur opgestaan. Na een goed ontbijt vertrekken we vanuit het hotel. De planning is om eerst het voortrekkersmonument te bezoeken, en dan op weg te gaan naar het Krugerpark. Maar de planning loopt een beetje mis omdat we in Pretoria de weg kwijtraken en dus niet bij het monument komen. We zoeken nog een poosje naar de goede weg maar besluiten dan om op weg te gaan naar Phalaborwa. Men moet tenslotte keuzes maken. Het is nog een behoorlijk stuk rijden en om 17.00 uur start onze avondsafari.
Na een lange reis door mooie gebieden en over goede wegen arriveren we om ± 15.45 uur in Sefapane Lodge. Een prachtig park in een mooie omgeving en slechts 1 km van de Phalaborwa Gate, één van de ingangen van het Krugerpark. We overnachten in een rondavel.

Na aankomst kunnen we ons nog snel even opfrissen voordat de avondsafiri vertrekt. Om 17.00 uur gaan we in een open jeep op weg voor onze eerste gamedrive. We zijn nog maar net het park binnen en, BINGO! , een kudde olifanten.
We rijden weer verder, en vlak voordat de duisternis invalt pauzeren we even bij een meertje. We krijgen daar uitleg hoe we met de zoeklichten om moeten gaan, en als het dan donker is gaan we weer op weg. Helaas, op een paar konijnen na, hebben we geen wild meer gezien.
Terug in Sefapane Lodge genieten we nog van een heerlijke braai (BBQ) waarna we snel ons bed induiken want morgen worden we om 5.00 uur gewekt voor de dagsafari.

Phalaborwa (dag 4)

Do. 06-08-01

Om 05.00 uur worden we gewekt. We hebben maar even de tijd om ons aan te kleden, snel een kopje koffie en dan op weg. Om 05.45 vertrekken we in 2 open 4×4’s (12 personen) op zoek naar de “big five” (= leeuw, luipaard, buffel, olifant en neushoorn). De eerste van de 5 hebben we al vrij snel in zicht, een groep mannetjes olifanten. Deze enorme beesten eten ± 200 kg bladeren en gras per dag en drinken ongeveer 150 liter water, daar zijn ze dan ook de hele dag en nacht mee bezig.

Na deze olifanten zien we een hele tijd, op een paar impala’s na, geen wild meer. Om een uur of ½ 9 ontbijten we in ‘Letaba’, een restcamp in het Krugerpark. Na het ontbijt vervolgen we onze speurtocht. Wederom signaleren we een aantal olifanten maar plotseling staan we oog in oog met een giraffe, gelukkig maar want even dachten we dat er in dit gedeelte van het park alleen maar olifanten leefden. De rest van de morgen zien we alleen maar meer van hetzelfde maar we genieten ondertussen wel van de prachtige omgeving. De lunch genieten we weer in een van de restcamps, ditmaal in ‘Olifants’. We nemen wat extra tijd op dit kamp omdat de temperatuur inmiddels is opgelopen richting de 40 graden de beesten trekken zich dan ook terug in de schaduw, en voor onszelf is het ook geen pretje bij zulke temperaturen in een open jeep te zitten. Tegen 2 uur verlaten we het kamp weer en speuren weer verder naar wild, we zijn inmiddels ook gewend geraakt aan de omgeving en het zoeken naar dieren gaat dan ook wat makkelijker. De rest van de middag komen we nog vele soorten wild tegen zoals zebra’s, waterbokken, kudu’s en als we langs een rivier rijden zien we ook nog krokodillen en nijlpaarden. Aan het eind van de middag, als we al onderweg zijn naar de uitgang, stuiten we op de 2e van de “big five”, de buffel. Deze beesten zien er niet alleen gevaarlijk uit, maar zijn volgens onze gids ook de meest agressieve beesten in het park. Hij blijft dan ook op gepaste afstand. Helaas zit het er voor deze dag alweer op, 2 van de 5 hebben we gezien en voor de overige 3 moeten we nog even geduld hebben tot ons volgende bezoek aan het park.
Nadat we het zweet en stof van ons hebben afgespoeld genieten we nog even van de prachtige omgeving rondom onze luxe rondavel. ’s Avond’s nog een heerlijke lunch en dat zit ook deze enerverende dag er weer op.

Phalaborwa – Blijdepoort (dag 5)

Vrij. 07-08-01

We verlaten, na een stevig ontbijt, Sefapane Lodge en gaan op weg naar onze volgende bestemming. We rijden de route vrij snel aan omdat er onderweg niet veel spectaculairs te zien is. Om 12.30 uur zijn we al op de plaats van bestemming, Blyderivierspoort.
We kunnen nog niet in onze bungalow omdat de schoonmaaksters nog bezig zijn. Eerst maar wat eten en daarna de omgeving van het ‘Aventura Resort Blydepoort’ verkennen. Het park ligt in een prachtige bergachtige omgeving en is behoorlijk uitgestrekt. Er zijn een aantal mooie uitkijkpunten, één daarvan kijkt uit op de ‘drie rondavels’ dit zijn drie bergtoppen die door de rivier en erosie als rondavels (afrikaanse ronde huisjes) zijn afgesleten.

Nadat we de sleutel hebben opgehaald genieten we de rest van de middag lekker van het zonnetje op het terras voor de bungalow.

Zaterdag 8 sept. Blijdepoort – Krugerpark (Skukuza) (dag 6)

Za. 08-08-01

Deze morgen rijden we door het prachtige gebied van de Blyderivier Canyon op weg naar ons tweede verblijf in het Krugerpark. Voordat we echter bij het Krugerpark arriveren stoppen we onderweg in deze schitterende omgeving bij een aantal interessante bezienswaardigheden. <potholes> De eerste stop zijn de ‘Bourke’s Luck Potholes’, dit zijn diepe ronde gaten die door de Blyderivier zijn uitgesleten en waar het water nog steeds kolkend doorheen stroomt.
De volgende stop is ‘Berlin Falls’. Deze hoge waterval is op het moment dat wij daar zijn niet zo imposant omdat er i.v.m. de droogte niet zoveel water in de rivier staat. Nadat we even bij de waterval hebben rondgelopen rijden we weer verder en arriveren bij ‘Gods Window’. Vanaf dit prachtige, hoog gelegen uitkijkpunt kijk je uit over de lager gelegen velden, de laëveld, van het Krugerpark. Onze tocht gaat verder via Graskop en Hazyview naar het Paul Kruger Hek. Na het betalen van een “ingangsfooi” rijden we het park binnen op weg naar het ‘Skukuza Restcamp’ waar we 2 nachten zullen verblijven. Onderweg naar het park zien we nog een aantal zebra’s en impala’s. In het kamp aangekomen nemen we onze intrek in een rondavel, en frissen we ons even op. Voordat we gaan eten lopen we nog even rond over het park en genieten we van het mooie uitzicht over een van de riviertjes.
Morgen hebben we de hele dag om op eigen gelegenheid het park in te gaan, of zoals ze in het afrikaans zeggen: “U kan van hierdie dag gebruik maak om bietjie in die wildtuin rond te ry en die big five te soek”.

Kruger Park (dag 7)

Zo. 09-08-01

Vanmorgen zijn we om 07.00 uur opgestaan om na het ontbijt op tijd op pad te kunnen gaan voor een, door onszelf uitgestippelde, gamedrive (safari). Het is ‘s morgens vroeg al behoorlijk warm dus dat belooft wat voor de rest van de dag. De route gaat van Skukuza via Tshokwane naar Lower Sabie (dit zijn ook restcamps) en vandaar uit weer terug naar Skukuza. In het park heb je behalve geasfalteerde wegen ook vele gravelwegen welke goed begaanbaar zijn met een gewone auto. Ondanks de hitte zien we ook vandaag weer behoorlijk wat wild. Behalve de veel voorkomende impala’s en antilopen zijn dat onder andere zebra’s, giraffes, struisvogels, olifanten, wilde zwijnen, diverse soorten roofvogels, en kudu’s. Bij een uitkijkpost, waar we uit de auto mogen, zien we nijlpaarden in de rivier.

Tegen het eind van de dag komen we nog een kudde gnoe’s tegen en nummer 3 van de “big five” de neushoorn. Deze neushoorn staat echter op een behoorlijke afstand waardoor we nog niet zo’n goed beeld krijgen van dit grote, logge dier.
Na een lange tocht zijn we ongeveer 17.15 uur weer terug in Skukuza, en hoewel we veel hebben gezien die dag zijn we toch wel wat teleurgesteld omdat we nog steeds geen leeuwen en/of luipaarden hebben gezien. Ook al weet je dat het geen dierentuin is, of een klein privé parkje (waar veel dieren op een relatief klein gebied verblijven), hoop je toch dat je de “big five” te zien krijgt. Maar goed we moeten ons er bij neerleggen, en aan de andere kant geeft het ook wel aan hoe avontuurlijk het is om door zo’n immens groot park te dwalen, want je weet tenslotte nooit wat je te wachten staat.

Kruger Park – Mhlambanyatsi (Swaziland) (dag 8)

Ma. 10-08-01

Tegen negenen vertrekken we vanuit Skukuza voor ons “buitenlandse” tripje naar Swaziland. We verlaten het Kruger Park via de Malelane Poort, en om daar te komen rijden we nog ongeveer 45 km door het park. Voor de laatste keer dus genieten van de weidse omgeving en de spanning om wilde dieren te zien.
Nadat we het park hebben verlaten rijden we richting Jeppe’s Reef. Via bij deze grenspost gaan we Swaziland binnen. Het is nog een hele klus om de grens over te gaan, eerst stempels halen om Zuid-Afrika te mogen verlaten dan door de slagboom en achter deze slagboom opnieuw diverse stempels verzamelen + een klein bedrag betalen om met de auto de grens over te mogen, vervolgens weer door een slagboom om dan eindelijk Swaziland binnen te gaan. Via Pigg’s Peak rijden we naar de hoofdstad, Mbabane. Het is de bedoeling om even de benen te strekken en op de markt rond te kijken. Het is echter nogal een chaotische stad en daarbij is het snikheet dus besluiten we om gelijk door te rijden naar ons hotel. Het ‘Foresters Arms Hotel’ is gelegen in een prachtige, bergachtige omgeving vlak bij het plaatsje Mhlambanyatsi.

Bij aankomst eten we eerst een heerlijke sandwich en drinken wat om onze dorst te lessen. Nadat we de koffers op de kamer hebben gebracht nemen we het er lekker van. De rest van de dag lekker in het zonnetje, zwembad vlakbij, het lijkt wel vakantie!

Mhlambanyatsi – Itala Wild Reserve (dag 9)

Di. 11-08-01

Om 09.00 uur vertrekken we in een keurig gewassen auto, service van het hotel. De receptioniste van het hotel geeft ons een alternatieve route om Swaziland weer te verlaten. De aangegeven route door het reisbureau is volgens haar wel sneller maar minder mooi en ook de aangegeven grensovergang moeten we niet nemen omdat het daar heel druk, en dus vervelend, is. We volgen dus de door haar aanbevolen route via Mbabane en vandaar naar Nhlangano waar we Swaziland weer verlaten (wel eerst nog “even” stempelen!). We rijden inderdaad door prachtige gebieden en, zoals de gehele weg, constant door de bergen.
Na de grenscontrole vervolgen we onze weg via Pongola richting het Itala Wild Reserve. Om ± 15.30 uur komen we hier aan. Het was wel even zoeken, en even dachten we dat we verkeerd waren gereden, het park ligt dan ook in “the middle of nowhere”. We overnachten op een kamp midden in het park. Het kamp is gelegen op een heuvel en je hebt er dus een mooi uitzicht. Na een goede maaltijd gaan we vroeg naar bed want morgen om 06.00 uur moeten we weer klaar staan voor de safari.

Itala Wild Reserve – Hluhluwe Park (dag 10)

Woe. 12-08-01

Vandaag is het een trieste regenachtige dag. Tijdens de gamedrive (van 06.00 tot 08.00 uur) was het behoorlijk koud. Het is die dag ook niet meer droog geweest. Tijdens de gamedrive hebben we ook bijna geen wild gezien, de dieren waren waarschijnlijk slimmer dan wij en hadden een warm en droog plekje gezocht. De gids dacht nog wel de sporen van een kudde olifanten te hebben gevonden maar behalve wat flinke hopen uitwerpselen niets gezien van deze dieren. Het enige wat we hebben gezien is een verdwaalde zebra en een aantal soorten bokken.

Na de gamedrive eerst even opwarmen en dan vertrekken richting Hluhluwe. Onderweg zijn we nergens meer gestopt vanwege het slechte weer en zodoende waren we al in het begin van de middag in Hluhluwe gearriveerd. We verblijven in het Hiltop camp wat midden in het park is gelegen. Er was voor ons een avondsafari gereserveerd maar i.v.m. het slechte weer en de kou bedanken we hiervoor. De rest van de dag gebruiken we om wat uit te rusten en de rest van onze reis uit te stippelen. Deze 2 nachten in Hluhluwe waren de laatste die we van te voren hadden vastgelegd, vanaf hier bepalen we dus zelf hoe we verder gaan en waar we overnachten.
Nu maar hopen dat het morgen weer droog is want er staat voor ‘s morgens vroeg wel weer een gamedrive op het programma.

Hluhluwe Park (dag 11)

Do. 13-08-01

Als om 05.00 uur de wekker afloopt regent het nog steeds. We kleden ons goed warm aan want in zo’n open jeep met kou en regen is het vast geen pretje. Van de gids krijgen we nog een groene regencape, en dat blijkt achteraf geen overbodige luxe. Met ons zijn er nog 7 personen zo gek om met dit weer op safari te gaan, maar ja je bent hier maar 1 keer en je wilt niets missen. Maar wat is er te missen, het is koud, mistig en nat dus hebben de dieren ook maar besloten om een goed heenkomen te zoeken. Een goede schuilplaats hebben ze in ieder geval wel gevonden want ook wij kunnen ze bijna niet vinden. Een paar zebra’s op een kluitje onder een boom en een groepje giraffes tussen de bossen dat is het wel zo’n beetje. De gebruikelijke impala’s en antilope soorten tel ik even niet mee want die zijn altijd wel te zien. Om 08.00 uur heeft iedereen het zo koud dat we de chauffeur vragen om terug te keren naar het kamp. Om 08.30 uur zitten we dan verkleumd aan het ontbijt, en na een kop warme koffie trekken we weer een beetje bij. Tijdens het ontbijt schuift een nederlands stel bij ons aan tafel. De afgelopen dagen hebben we al kennis gemaakt, zij volgen ongeveer dezelfde route. Ze zijn een dag eerder gearriveerd, het regende toen nog niet, en vertellen ons dat het een prachtig park is en dat we er zeker nog met onze eigen auto op uit moeten gaan. Tegen de middag lijkt het weer iets beter te worden, het regent nog wel maar de mist trekt een beetje weg. We gaan dus nog maar even met de eigen auto het park in, de auto heeft tenslotte een kachel en is dicht.
Op een gegeven moment rijden we over een onverharde weg en staan plotseling oog in oog met een enorme olifant. Het enorme beest staat vlak naast onze auto in de bosjes, dat is wel even schrikken. Aan het eind van de middag, als we op de terugweg zijn naar het kamp, staat er plotseling een buffel midden op de weg. We staan op ongeveer 50 meter afstand te kijken. Langzaam komt hij op ons aflopen, dus snel de auto in zijn achteruit en langzaam achteruit rijden. De buffel blijft echter steeds in onze richting lopen. Als we wat meer afstand nemen blijft hij weer staan en na verloop van tijd verdwijnt de buffel in de bossen langs de weg en kunnen we onze weg vervolgen. ‘s Avonds nog lekker wild gegeten, o.a. impala en kudu. Morgen gaan we op weg richting Durban.

Hluhluwe Park – Pietermaritzburg (dag 12)

Vrij. 14-08-01

Het is gestopt met regenen! En ook de mist is verdwenen. Voor het eerst zien we wat een prachtig uitzicht je hebt vanaf het terras voor het restaurant. Als het weer een beetje meewerkt moet dit waarschijnlijk een van de mooiste natuurparken van Zuid Afrika zijn. Omdat het kamp midden in het park ligt rijden we nog een stuk door het park. Het is onze laatste kans om nog luipaarden en/of leeuwen in het wild te zien. Helaas ook deze keer geen geluk het blijft tijdens deze vakantie dus bij 3 van de 5. Wel zien we nog een kudde buffels en vlak voordat we bij het hek zijn staat er een witte neushoorn vlak naast de weg. De witte neushoorn is de grootste van de 2 soorten, de andere is de zwarte neushoorn. De naam heeft niets te maken met de kleur van het dier, de witte neushoorn is groter en heeft een platte bek terwijl de kleinere zwarte een spitse bek heeft.
We blijven even staan om een goede foto te kunnen maken, plotseling komt het enorme beest in beweging en loopt onze kant uit. Snel rijden we een stuk achteruit om hem de ruimte te geven. Even loopt hij nog onze richting op om dan vervolgens aan de andere kant van de weg in de bossen te verdwijnen.
We verlaten het park en gaan via de N2 richting Durban. Na een aantal kilometer komen we bij het zuludorp ‘Dama Zulu’. In dit culturele toeristische dorpje herleven de tijden van Shaka. Met een gids mogen we het dorp in om een aantal oude zulu gebruiken te bekijken, zoals het maken van speren, schilden, potten en manden. Ook de medicijnman ontbreekt niet. De rondleiding eindigt met een originele zulu-dans.
Na dit stukje cultuur-toerisme vervolgen we onze weg richting kust. Het schiet aardig op via de N2 en we zijn al vroeg in de buurt van Durban, en omdat we het vanaf vandaag zelf uit kunnen zoeken besluiten we om nog wat door te rijden langs de kust voordat we een hotel zoeken. Bij Durban gaat het echter fout en zoals later blijkt hebben we een verkeerde afslag genomen. Uiteindelijk belanden we in een afgelegen hotelletje, Lions Park, vlak buiten Pietermaritzburg. De eigenaresse blijkt een nederlandse te zijn die hier al vanaf haar 7e jaar woont. Voordat we gaan eten hebben we een gezellig gesprek met haar, ze vindt het zo leuk om weer eens nederlanders te ontmoeten. Het onderwerp apartheid komt natuurlijk ook ter sprake, maar daar kun je beter geen discussie over gaan voeren. Ze heeft daar, zoals de meeste blanken, een uitgesproken mening over. Omdat ze maar zelden nederlanders op bezoek heeft krijgen we het eten van haar aangeboden. We hebben het ons heerlijk laten smaken, waarna we ons terugtrekken in de rondavel .

Pietermaritzburg – Idutywa (dag 13)

Za. 15-08-01

In eerste instantie is het de planning om via de Drakensbergen en Lesotho naar de zuidkust te rijden. Maar de afgelopen dagen heeft het enorm gesneeuwd in de bergen en vele wegen zijn afgesloten. Dus besluiten we de snelste weg richting Port Elizabeth te nemen.
Vandaag proberen we zo ver mogelijk richting de zuidelijke kaapprovincie te gaan. We vertrekken om 9.00 uur vanuit Lions Park, en rijden nog een stukje door de uitlopers van de Drakensbergen. Ook hier zien we nog wat resultaat van de vele sneeuwval. Via Kokstad rijden we door richting East London. Aan het eind van de middag, we zijn dan nog zo’n 150 km verwijdert van East London, zoeken we een hotel waar we wat eten en vroeg naar bed gaan. Morgen willen we op tijd vertrekken zodat we Port Elizabeth kunnen bereiken.

Idutywa – Port Elizabeth (dag 14)

Zo. 16-08-01

Na het ontbijt zijn we gelijk vertrokken. We rijden stevig door, en omdat het toch een saaie omgeving is stoppen we alleen om wat te eten en te tanken. Om ± 14.00 uur naderen we de eerste wijken van Port Elizabeth. We willen graag een hotel aan de kust, dus de eerste beste afslag richting het strand gaan we eraf. Dit blijkt echter iets te vroeg te zijn, we komen in een zeer luxe wijk waar wij ook wel zouden willen wonen. Vanuit deze wijk kunnen we niet verder richting Port Elizabeth, we moeten dus weer terug de snelweg op. Nu rijden we door tot in het centrum en nemen daar de afslag richting boulevard, daar aangekomen gaan we op zoek naar een geschikt hotel voor 2 overnachtingen.

Er zijn er genoeg en we vinden dan ook een prachtig hotel met uitzicht op zee. De prijs is voor Afrikaanse begrippen wel aan de hoge kant, maar in Nederland zou je er geen fatsoenlijk hotel voor kunnen vinden.
Voor het diner moeten we in het nabij gelegen casino zijn, daar is een groot, gedeeltelijk, overdekt winkelcentrum met vele eetgelegenheden. Het ziet er allemaal keurig en gezellig uit.

 

Port Elizabeth (dag 15)

Ma. 17-08-01

Vandaag nog een hele dag in Port Elizabeth. Nadat we op het gemak een heerlijk ontbijt naar binnen hebben gewerkt lopen we lekker in het zonnetje over de boulevard. In de baai zien we enkele dolfijnen rondzwemmen. Rond het middaguur lunchen we nog in een klein restaurantje aan het strand. Het weer wordt langzamerhand iets minder dus besluiten we om terug te lopen richting het hotel. Tegen de tijd dat we daar arriveren begint het al zachtjes te regenen en even later zelfs flink te onweren. Tegen het eind van de middag genieten we nog van een drankje en een hapje in de bar van het hotel, en als het dan weer droog is lopen we richting het winkelcentrum. Het is moeilijk kiezen uit de vele restaurantjes maar uiteindelijk toch maar een keuze gemaakt.

Na een heerlijke maaltijd kijken we nog een poosje rond in het gezellige winkelcentrum voordat we terug keren naar het hotel. Na zo’n heerlijk dagje relaxen kunnen we er weer tegenaan voor het vervolg van onze route. Morgen starten we met de ‘beroemde’ tuinroute.

Port Elizabeth – Tsitsikamma N.P. (dag 16)

Di. 18-08-01

We verlaten deze morgen onze luxe suite. Het weer is nog steeds wisselvallig. We gaan op weg naar Tsitsikamma National Park. Begin van de middag komen we daar al aan, mede omdat we onderweg niet zijn gestopt vanwege het slechte weer. Het Park ligt prachtig aan de oceaan, met een zeer ruige kust waar de golven uitbundig tegenaan rollen. Er is gelukkig nog plaats en we krijgen een een mooi huisje met uitzicht op zee. Na een hapje besluiten we om de omgeving te gaan verkennen. Vanuit het park start de bekende ‘Otter Trail’, dit is een wandelroute van enkele dagen en daar hebben we dus geen tijd voor. We besluiten een andere (uitgezette) wandelroute te nemen. Deze route voert ons langs de monding van de Stormsrivier richting een hangbrug waarmee we de rivier kunnen oversteken. Voordat we echter de brug bereiken zien we dat er ook nog een mogelijkheid is om met een bootje de rivier op te varen, waarvan we natuurlijk gebruik maken. Het is een prachtige tocht door de steile kloof van de rivier, op de terugweg varen we ook nog een stukje de zee op. Geweldig, dat uitzicht vanaf zee op die ruige kust.
Na het varen steken we de hangbrug over, het is inmiddels al een tijdje droog dus de regenjassen kunnen uit. Na de oversteek gaat het pad via de bergwand omhoog richting een mooi uitkijkpunt.
Het is een aardige klim maar zeker de moeite waart. Weer beneden aangekomen eerst maar even de dorst lessen want de temperatuur is ondanks het bewolkte weer toch nog behoorlijk. Nog een paar mooie foto’s maken van de brekende golven en daarna even opfrissen voordat we gaan eten.

Tsitsikamma N.P. – Mosselbaai (dag 17)

Woe. 19-08-01

Vanmorgen lekker wakker worden op het geluid van brekende golven. Na het ontbijt verlaten we Tsitsikamma N.P. en vervolgen onze weg op de tuinroute. We verlaten de hoofdweg voor een lusje via Nature’s Valley, en onderweg begrijpen we wel waarom ze dit de tuinroute noemen. Overal langs de weg staan al bloemen in bloei, en het is nog maar het begin van het voorjaar. Na het eerder genoemde lusje rijden we richting Plettenberg Bay om te kijken of er walvissen in de baai zwemmen. In deze periode, juli t/m november, komen de walvissen de diverse baaien binnen om te jongen en de jongen op te voeden tot ze oud genoeg zijn om de oceaan weer in te gaan.
Helaas, vandaag geen walvissen. We vervolgen onze weg richting Knysna waar we een bezoek brengen aan het ‘Waterfrond’, een winkelcentrum aan de haven. We genieten hier even van het uitzicht over de haven en doen een paar boodschappen. We verlaten Knysna weer om onze weg te vervolgen richting Wilderness National Park. Het is de bedoeling om hier te overnachten, echter de accommodatie staat ons niet zo aan en dus besluiten we om verder te rijden. Uiteindelijk eindigen we deze dag in Mossel Bay. Nadat we een hotel hebben geboekt en onze spullen op de kamer hebben gebracht gaan we nog een heerlijke strandwandeling maken, het zonnetje is inmiddels lekker gaan schijnen.

 

Mosselbaai – Oudtshoorn (dag 18)

Do. 20-08-01

Vanuit Mossel Bay nemen we de R328 richting Oudtshoorn, dit is een prachtige, bergachtige route, en boven in de bergen is het behoorlijk mistig. Omdat de afstand niet zo groot is arriveren we al vroeg in de omgeving van Oudtshoorn. Het is al snel duidelijk dat we hier in het struisvogelgebied zitten, rondom Oudshoorn wemelt het van de struisvogelboerderijen. Eenmaal in Oudshoorn brengen we eerst een bezoek aan het Toeristen Info Center om te kijken wat er allemaal te beleven valt in de stad en de omgeving. Op een terrasje in de winkelstraat genieten we van een lekker kopje koffie en vervolgens doen we nog wat boodschappen. In een reisgidsje hebben we gelezen dat er nabij Oudtshoorn een prachtige lodge moet zijn, dus daar gaan we naar op zoek. De ‘Altes Landhaus Country Lodge’ ligt een paar kilometer ten noorden van Oudtshoorn, halverwege de route naar de ‘Cango’ grotten, en is eenvoudig te vinden. De reisgids heeft niet gelogen, het is werkelijk een plaatje, en we boeken voor 2 nachten. Het kost wel een paar centen maar dan heb je ook wat. We krijgen een mooie kamer met een hemelbed en een eigen terras. We genieten nog even van de omgeving onder het genot van een drankje. Daarna brengen we een bezoek aan een struisvogelfarm, deze is slechts een paar honderd meter van het Altes Landhaus gelegen.

De gids legt ons van alles uit m.b.t. de struisvogel. De eieren die ze leggen worden direct onder het vrouwtje vandaan gehaald en in een broedmachine gelegd. Op deze manier stimuleren ze het vrouwtje om eieren te blijven leggen, want een struisvogel legt net zoveel eieren als dat ze met haar lichaam kan bedekken. Dus wanneer je er steeds een paar weg haalt blijft ze aan de leg. Ja, de gids zei het al, struisvogels zijn dom. De struisvogel werd vroeger vooral gefokt voor de veren, maar tegenwoordig haalt men 80% van de inkomsten uit de opbrengst van het leer. Tijdens de rondleiding krijgen we een ei te zien wat op het punt staat om uit te komen, je kunt het kuiken al zien door het gat we ze heeft gemaakt. Ook liggen er al een aantal pas uitgekomen kuikens in de broedkast.
Vervolgens gaan we naar Linda. Linda is een zeer tamme struisvogel en we mogen haar mais voeren, ik krijg zelfs nog een kusje van Linda wanneer ik een maïskorrel tussen mijn lippen klem. Overigens zijn struisvogels zeer gevaarlijk, ze kunnen met hun poten in één trap de borstkas van een volwassen man openhalen. Vervolgens gaan we naar de “racebaan”. Degene die durft mag een ritje maken op een struisvogel, nou dat wil ik wel eens proberen.
Eerst wordt er een struisvogel, door middel van een haak om zijn nek, gevangen en krijgt hij een zak over zijn kop. Vanaf dat moment is de struisvogel rustig, want als hij niemand ziet kan ook niemand hem zien, volgens de gids komt hier de uitdrukking “struisvogelpolitiek” vandaan. Ze leiden het beest naar een stellage zodat je erop kunt klimmen. Eenmaal goed vastgeklemd, met je knieën om het lijf, gaat de zak eraf. Het beest begint dan als een gek rond te rennen om de last van zijn rug te krijgen. De nek kun je gebruiken als stuur, naar links trekken is naar links en wil je remmen trek je de kop naar achteren. Na deze enerverende race krijgt Annette nog een heerlijke ‘struisvogelmassage’. Ze gaat met haar rug tegen een hek staan waarachter allemaal struisvogels lopen. Ze krijgt een bak met mais in haar handen en dan beginnen de struisvogels over haar hoofd en schouders uit de bak te eten. De zachte nekken van de vogels schuiven op deze manier langs haar nek en schouders. Na de rondleiding kopen we nog een souveniertje in de winkel en gaan dan terug naar de lodge. De rest van de middag zitten we lekker aan het zwembad met een drankje en een boek. ‘s Avonds eten we krokodil en, hoe kan het ook anders, struisvogelbiefstuk. Het smaakt allemaal heerlijk.

Oudtshoorn (dag 19)

Vrij. 21-08-01

Vandaag blijven nog in Oudtshoorn, dus eigenlijk mag je het een rustdag noemen. Om ongeveer 10.30 uur, na het ontbijt, rijden we richting de Cango Caves. In deze prachtige grotten met grote kamers en mooie druipsteen formaties krijgen we een rondleiding van ongeveer 1 uur. Na de rondleiding rijden we terug in de richting van Oudtshoorn, maar na ongeveer 1 km nemen we de afslag richting Prince Albert. Deze weg gaat namelijk via de ‘Swartbergpas’, volgens de boekjes een van de mooiste bergpassen van Zuid Afrika. Nu hebben we natuurlijk niet alle bergpassen in Zuid-Afrika gezien maar van degene die we hebben gezien is dit inderdaad wel een van de mooiste. De onverharde, smalle, weg slingert zich vele kilometers omhoog. Het is zeer smal en tegenliggers moeten we dan ook heel voorzichtig passeren. Aan de ene kant de steile berghelling en aan de andere kant diepe ravijnen, prachtig. Op de top is het een beetje mistig maar toch hebben we nog een mooi uitzicht. Het is mogelijk om aan de andere kant weer naar beneden te gaan en dan via een andere route weer terug naar Oudtshoorn te rijden. Maar we hebben nog meer op het programma dus gaan we dezelfde kant weer terug. We rijden door naar de stad om een hapje te eten en wat geld uit de muur te halen (is af en toe ook nodig). Na het eten gaan we naar de ‘Cango Wildlife Ranch. Op deze ranch fokken ze cheetah’s om ze tegen uitsterven te beschermen, het is de bedoeling om jonge dieren terug te plaatsen in de natuur. De ranch is wat commercieel opgezet omdat ze geen subsidie ontvangen, het is namelijk een particulier initiatief. Het verzorgen van rondleidingen is dan ook een welkome bron van inkomsten. Om de kosten te dekken worden er ook krokodillen gefokt voor de verkoop van het vlees en leer. De rondleiding gaat eerst langs de vele krokodillen, vervolgens zijn de katten aan de beurt. Als eerste komen we langs een groep cheetah’’ van 1 ½ jaar oud. Verder hebben ze ook nog jaguars, poema’s, tijgers en leeuwen (zien we er toch nog).,br. Aan het eind van de toer krijgen we de mogelijkheid om het hok met cheetah’s in te gaan en er eentje te aaien. Hier dienen we wel wat extra rands voor neer te tellen, maar voor dat tientje wil ik deze mogelijkheid niet voorbij laten gaan. Annette gaat niet mee, dus kan zij mooi een paar foto’s maken. Ik krijg eerst wat instructies: niet over de buik, staart, poten en gezicht aaien. Toch wel wat gespannen ga ik het hok binnen (met begeleiding van een oppasser), ik hurk neer bij een van de dieren en aai hem over de kop. Het beest begint waanzinnig te spinnen, het is net een grote poes.
Na al dit wild keren we weer terug naar ons paleisje, hebben we toch nog behoorlijk wat kilometers gereden, en dat op een rustdag.
Na wederom een heerlijke maaltijd met een lekker glas wijn genieten we nog even op het terras. Morgen gaan we weer richting de kust, naar Hermanus en hopelijk zien we daar wel walvissen.

 

Oudtshoorn – Hermanus (dag 20)

Za. 22-08-01

Om 9.45 uur vertrekken we vanuit ons paleis. We nemen de R62, vergelijkbaar met de route 66 in Amerika (qua geschiedenis). Het is een behoorlijk eind rijden dus stoppen we niet te veel onderweg, alleen om snel wat foto’s te maken. Het weer is wat wisselvallig maar we schieten lekker op. ‘s Middags begint onze Opel Corsa kuren te vertonen, we kunnen wel blijven rijden (met horten en stoten) maar goed is het niet. Zo half de middag komen we gelukkig toch aan in Hermanus en gaan eerst op zoek naar een hotel. Het ziet er erg druk en toeristisch uit en dat klopt ook wel. Het eerste hotel is vol en ze geven ons weinig hoop dat er nog iets te vinden is, het is maandag namelijk een van de vele feestdagen in Zuid Afrika en iedereen heeft dus een lang weekeind. Gelukkig komt een van de medewerksters met een adres waarvan zij weet dat die een annulering hebben gehad voor dit weekend. Na een telefoontje blijkt het nog vrij te zijn, dus daar gaan we snel op af. We worden vriendelijk ontvangen door Pam, de eigenaresse. Het ziet er goed en gezellig uit, dus boeken we gelijk voor 2 nachten. We drinken gezellig een bakje koffie met Pam en gaan dan onze koffers weer eens uit de auto halen. Pam is vervolgens zo aardig om Hertz voor ons te bellen. Ze regelt gelijk een andere auto voor ons, komen ze morgen omruilen. En ze reserveert ook nog even een restaurant voor ons, toch makkelijk dat ze iedereen daar kent want voor haar gasten willen ze wel een tafeltje bijplaatsen. Het is te hopen dat er morgen minder wind staat want dan gaan we met een bootje de baai op om walvissen te zien. Vanaf het terras bij Pam hebben we er al een paar gezien! Op een paar honderd meter uit de kust.

Hermanus (dag 21)

Zo. 23-08-01

Vanmorgen krijgen we van Pam de bevestiging dat de boottocht doorgaat, er staat bijna geen wind meer. Om half 9 zitten we al aan het ontbijt en om uiterlijk kwart over 9 moeten we vertrekken. Iets over negenen komt dan eindelijk iemand van Hertz met onze andere auto, een gloednieuwe Mercedes A160 (baby-benz). We kunnen dus nog mooi op tijd vertrekken richting Gansbaai vanwaar de boot vertrekt. Met nog 6 andere personen gaan we aan boord van het bootje, Ivanhoe genaamd. Na ± 20 minuten zien we de eerste walvissen. Het zijn er een stuk of 5 bij elkaar, en ze spelen wat rond de boot. We krijgen op deze manier een aardig beeld van deze enorme beesten. Meer dan een uur varen we rond tussen diverse scholen met walvissen en we krijgen ook behoorlijk wat te zien. Een enkele keer laten ze hun enorme staart zien, of een van de vinnen. 
Ook de grote kop van zo’n beest zien we een enkele keer, we mogen dus absoluut niet klagen.
Na afloop van de trip keren we terug naar ‘Nelshof Blue Beach House’ zoals het B&B van Pam heet. Vanaf ons guesthouse loopt er een pad langs de kust tot aan het centrum van Hermanus, deze mooie route langs de klippen lopen we ‘s middags. Onderweg zien we ook vanaf de kust nog regelmatig walvissen, ze komen hier zeer dicht aan de kust. In Hermanus is dan ook jaarlijks, begin oktober, het walvis festival. Na wat rond te hebben geslenterd in het centrum van Hermanus lopen we weer langs de kust terug naar ons guesthouse.

Pam heeft al weer een restaurant voor ons gereserveert, ditmaal eten we in het steakhouse “B’s”.
Na een lekkere douche pakken we onze baby-benz en gaan op zoek naar “B’s”. In het donker ziet alles er echter weer anders uit en het valt dus niet mee om het te vinden. Wanneer we het helemaal niet meer weten gaat Annette het maar even vragen in een restaurantje, blijkt dat dus “B’s” te zijn alleen de naam stond niet op de gevel. Na een lekkere inktvissteak voor Annette en een enorme (±300 gram) steak voor mij keren we voldaan terug voor een welverdiende nachtrust. Morgen naar ons laatste adres: Cape Town.

Hermanus – Kaapstad (dag 22)

Ma. 24-08-01

Om 10 uur vertrekken we bij Pam, nadat we van één van de gasten nog wat tips hebben gekregen voor de te volgen route. We hebben het Leeuwenvoet Guesthouse al gebeld om te reserveren. Langs de kustweg rijden we richting Kaapstad. Het is een prachtige route, als je tenminste geen last hebt van hoogtevrees. De eerste stop is Simonstown, daar is een afgesloten stuk strand waar kleine pinguïns leven. Deze schattige beestjes waggelen over het strand maar eenmaal in het water bewegen ze zich heel snel voort. Het miezert een beetje dus na de strandwandeling gaan we snel een restaurant binnen om wat te eten en op temperatuur te komen. We vervolgen onze weg langs de kust op weg naar ‘Kaap de Goede Hoop’. Het gaat lekker vlot in onze baby-benz. Aangekomen op Cape-point gaan we met de kabelbaan naar het uitkijkpunt, het kan ook lopend maar dat is een wandeling van ± 1 ½ uur met veel klimmen. Bij Cape-point komen de Atlantische en de Indische oceaan bij elkaar. Vanaf Cape-point rijden we naar ‘Kaap die Goeie Hoop’ waar we natuurlijk een foto willen maken bij het beroemde bord. Dit gaat wat moeizaam, er zitten een “paar” japanners in de weg en iedereen moet apart op de foto. Na verloop van tijd dringen we ons er maar even tussen anders staan we er morgen nog, en er is inmiddels alweer een volgende bus japanners gearriveerd.

Vanaf hier rijden we in een keer door naar Kaapstad om ons guesthouse te zoeken, de routebeschrijving hebben we wel bij ons maar toch valt het niet mee in zo’n grote stad. Uiteindelijk zien we de voordeur van het guesthouse maar de parkeerplaats kunnen we niet vinden. Annette lost het praktisch op, ze haalt de eigenaar er bij en laat hem even met ons mee rijden. Hij vindt onze baby-benz prachtig maar zelf rijdt hij in een iets groter model (560 sel). Nadat we ons hebben geïnstalleerd hebben we nog een gezellig gesprek met de eigenaar en eigenaresse die ons van alles vertellen over de mogelijkheden in Kaapstad. Het is inmiddels al behoorlijk laat geworden en we besluiten om dichtbij in een visrestaurant nog even onze maag op peil te zetten. Morgen gaan we Kaapstad in.

Kaapstad (dag 23)

Di. 25-08-01

Voordat we Kaapstad aanvallen eerst even een stevig ontbijt naar binnen werken. Als eerste lopen door het park met de ‘kompeniestuinen’. Hier werden vroeger groente en fruit geteeld om de VOC-schepen te bevoorraden. Vervolgens gaan we naar “Het Castel”, een fort wat is gebouwd door de nederlanders. Dit blijkt nog uit de namen die de 5 torens hebben: Oranje, Nassau, Buuren, Leerdam en Calitzelebogen. Later is dit fort ingepikt door de engelsen, maar uiteindelijk is het nu van Zuid Afrika.
Na dit culturele uitstapje vervolgen we onze weg naar het ‘Waterfront’. Zoals de naam al doet vermoeden ligt dit centum aan het water. Het bestaat voornamelijk uit winkels en heel veel restaurantjes. We kijken nog of er een mogelijkheid is om Robbeneiland te bezoeken, maar de boot is al voor de hele dag volgeboekt. Heel erg vinden we het niet want ‘s morgens hadden we al vernomen dat er weinig te zien is. Het is erg verwaarloosd, alleen de wetenschap dat Mandella hier heeft vastgezeten maakt het interessant. We lopen het hele eind weer terug naar ons guesthouse en zien dat het wolkendek inmiddels van de Tafelberg is verdwenen. Met de auto rijden we naar de kabelbaan die ons boven op de berg brengt.

Het uitzicht boven is prachtig. We lopen een stuk over de berg en van bovenaf is het hele schiereiland te overzien. Zo van bovenaf zie je ook pas hoe groot Kaapstad is.
Nadat we de auto weer bij het guesthouse hebben geparkeerd gaan we wat eten bij “Dros”, een steakhouse. En ook deze dag zit er al weer bijna op.

Kaapstad – Stellenbosch – Kaapstad (dag 24)

Woe. 26-08-01

Vanmorgen weer ontbeten aan de grote tafel met de andere gasten. We besluiten om vandaag Stellenbosch te bezoeken, de wijnroute. In Stellenbosch aangekomen lopen we wat rond door het kleine stadje en zien hier behoorlijk wat nederlandse invloed. We lopen b.v. door de Kerkstraat en de Dorpsstraat en ook de bouwstijl van de huizen is oud hollands. 
We vervolgen dan nog een stukje de wijnroute en via Paarl keren we weer terug naar Kaapstad. Voor Kaapstad nemen we de afslag naar Table Vieuw, een buitenwijk van Kaapstad. Dit deel licht aan de andere kant van de baai en verschaft een prachtig uitzicht op de Tafelberg. We eten daar ook een hapje in een restaurantje aan het water. Terug in Kaapstad rijden we nog naar Signal Hill waar we ons laatse uitzicht hebben op Kaapstad. Terug in Leeuwenvoet drinken we nog wat en praten een stel nederlanders bij die net aan hun vakantie zijn begonnen en de route in omgekeerde richting volgen. Misschien hebben ze wat aan onze ervaringen. We genieten ons laatste diner in Millers Thump, de buren van Leeuwenvoet Guesthouse. Morgen moeten we helaas weer naar huis.

Kaapstad – Amsterdam (dag 25 en 26)

Do. 27-08-01 / Vrij 28-08-01

Na het ontbijt hebben we de koffers ingepakt, en dat valt niet mee na bijna 4 weken rondsjouwen maar uiteindelijk krijgen we alles er in gepropt. Na het vertrek uit Leeuwenvoet Guesthouse rijden we nog langs de botanische tuinen. We hebben nog even de tijd want we hoeven de auto pas om ± 12.45 uur in te leveren.
De tuinen liggen er prachtig bij we zien er o.a. vele soorten protea’s (de nationale bloem van Zuid-Afrika). Na een poosje door de tuinen te hebben gelopen en de laatste foto’s gemaakt vertrekken we richting vliegveld.
We leveren de auto in en geven onze bagage af, een prachtige reis ligt achter ons. We hebben enorm veel gezien, en naar ons idee hebben we niet veel gemist van datgene wat mogelijk was.

De terugreis gaat via Johannesburg waar we nog een tussenstop hebben, en van daaruit rechtstreeks naar Amsterdam waar we vrijdag de 28e ‘s morgens vroeg arriveren.

Vormgeving en inhoud: Toon Wandel
© 2023 Gemaakt met Wordpress en Royal Elementor Addons