Reisverslag 22 april t/m 20 mei 2015

Austin Texas en Las Vegas – rondreis mid-west

camper

22 April zijn we naar Austin (Texas) gevlogen voor een bezoek aan vrienden. Maandag 27 april zijn we vanuit Austin naar Las Vegas gevlogen. Na een hotelovernachting in Las Vegas hebben we dinsdags de camper opgehaald. Tot 18 mei hebben we een rondreis gemaakt door Nevada, Utah, Colorado en Arizona.
18 Mei hebben we de camper weer ingeleverd en 19 mei zijn we vanuit Las Vegas weer vertrokken richting Amsterdam waar we woensdag 20 mei weer zijn aangekomen.

Veel plezier bij het lezen van dit verslag.

______________________________________

Dag 1: woensdag 22 april

Na een lange vlucht arriveren we om 23.15 uur op het vliegveld van Austin.
Rene staat al op ons te wachten, nadat we de koffers van de band hebben gehaald rijden we in een klein half uur naar Rene zijn huis. We zijn al een aardig tijdje onderweg, dus na snel wat bijpraten zoeken we ons bed op om te proberen wat slapen.

Dag 2: donderdag 23 april

Na een korte nachtrust (al vroeg wakker door de jetlag) hebben we wat meer tijd om wat bij te kletsen met Rene. Kathy moet nog gaan werken, dus die spreken we later op de dag pas.
Rene neemt ons  mee naar Austin downtown waar we een eerste indrukken van Austin krijgen. Vanuit zijn kantoor hebben we een mooi uitzicht over de stad en op het State Capitol.

Tussen de middag zoeken  we een gezellig terras waar we wat kunnen eten. The Corner is een populaire eettent downtown Austin.

Eind van de middag rijden we terug naar huis. Kathy is inmiddels ook thuis en na wat bijpraten rijden we de stad in om naar een bijeenkomst tegaan waar ze geld inzamelen om arme kinderen de mogelijkheid te geven om te kunnen voetballen. Rene is hierbij betrokken omdat hij als voormalig hoofdsponsor van de Austin Aztex veel voor het voetbal in Austin betekent.

Na de bijeenkomst gaan we eten en daarna weer op tijd naar huis. Rene en Kathy moeten morgen vroeg weg voor een leuk weekend. De komende dagen hebben we het huis voor ons zelf.

Dag 3: vrijdag 24 april

Rene en Kathy zijn inmiddels vertrokken. Na een rustige start gaan we een stukje wandelen. Het is maar een klein stukje lopen tot Lake Austin waar we op een terrasje bij Mozart’s aan het water lekker gaan zitten en genieten van het uitzicht.

Net na de middag gaan we even de stad uit. We kunnen de auto van Rene gebruiken dus dat is wel fijn. We rijden naar een groot resort boven op een berg met een prachtig uitzicht over de lake. Het resort, Oasis, heeft een groot aantal terrassen die tegen de berg aan liggen waar we lekker even kunnen zitten, met een drankje en een hapje. Het water in het meer staat laag, er is inmiddels al een eiland in het midden van het meer ontstaan.

Eind van de middag rijden we weer terug. Eten ’s avonds nog een wrap bij Hula Hut aan Lake Austin, kijken thuis nog tv en vallen als een blok in slaap.

Dag 4: zaterdag 25 april

Dag 4, zaterdag is de dag van de wedstrijd. Vanavond gaan we met een vriend van Rene naar de wedstrijd van de Austin Aztex, de club waar Rene met zijn bedrijf Emergo Group sponsor van is.

Vandaag een dagje downtown.  Na het zoeken van een parkeerplaats voor de auto wandelen we als eerste naar State Capitol waar we aansluiten bij een rondleiding. Het gebouw lijkt veel op het US Capitol in Washington.  Het is zelfs nog iets groter, waar ze inTexas heel trots op zijn. Omdat het zaterdag is kunnen ook een kijkje nemen in de grote vergaderzaal waar het parlement normaal vergadert.

Begin van de middag zoeken we even de koelte op in een restaurantje waar we wat eten en drinken. We vervolgen daarna onze tocht door downtown Austin en treffen in een mooi katholiek kerkje een bruidspaar aan. Eind van de middag keren we terug naar huis om ons op te frissen voor de wedstrijd.

Vrienden van Rene halen ons om 19.15 uur op en we rijden naar het stadion. Een klein en gezellig stadion, eigendom van de school. Voor we het stadion in gaan eten we wat bij een van de foodtrucks en drinken nog een biertje in de beergarden.  De beergarden is net buiten het stadion omdat er op school geen alcohol geschonken mag worden. Op deze manier kan de club toch nog wat inkomsten genereren.
In het stadion kunnen ongeveer 5500 mensen, vanavond zijn er ongeveer 3000. Niet zo slecht voor een soccer wedstrijd van de Austin Aztex.
Het is niet zo’n geweldige wedstrijd, er staat nogal wat spanning op bij de Aztex omdat ze de afgelopen wedstrijden hebben verloren. Al vroeg in de wedstrijd scoren de Aztex een prachtige goal en daar zal het ook bij blijven. De drie punten zijn binnen.
Het is wel leuk om te zien hoe hier in de USA zo’n wedstrijd wordt beleeft. Heel gemoedelijk allemaal hele gezinnen komen naar het stadion en genieten van de wedstrijd. Geen gedrang voor je plekje, of in de rij voor de bar. Heerlijk, kon dit in Nederland ook maar zo.

Dag 5: zondag 26 april

Nadat we de hond uit hebben gelaten rijden we naar downtown voor een heerlijke wandeling langs Lady Bird Lake. Het is gezellig druk in het park, veel inwoners van Austin komen hier fietsen, wandelen of joggen. Vanuit het park lopen we nog Congres Street in om een leuk restaurantje te zoeken voor de lunch.

Tegen het eind van de middag keren we terug naar huis. Gaan even wandelen met de hond en frissen ons dan op voor de avond. Rond zes uur zijn Rene en en Kathy weer terug van hun weekendje weg. Vanavond eten we met z’n  vieren bij Sway.  Dit is een Aziatisch restaurant waar je aan grote tafels zit met andere gasten. Je kunt er diverse gerechten bestellen waar je dan met zijn vieren lekker van kunt eten. Het eten is heerlijk, en dit is een gezellige afsluiting van ons bezoek aan Rene en Kathy.

We maken het niet te laat, om half zeven morgen is onze vlucht naar Las Vegas.

Dag 6: maandag 27 april

Om vier uur gaat de wekker. Rond vijf uur nemen we afscheid van Kathy en brengt Rene ons naar het vliegveld.

We vliegen via Los Angeles naar Las Vegas. De totale vlucht neemt ongeveer vijf en een half uur inbeslag, maar door het tijdsverschil van twee uur zijn we al rond half elf in Las Vegas. Vanaf het vliegveld nemen we de taxi naar ons hotel op de Strip.
Na het afgeven van de koffers gaan we eerst de stad in om even rond te kijken en wat te eten. Rond half vier keren we terug in het hotel en checken in. Wanneer het buiten wat koeler is gaan we opnieuw naar de Strip om mensen te kijken en ons te verbazen over alle gekheid die er in Las Vega is te zien.

Terwijl we lekker op een terrasje zitten kunnen we genieten van spectaculaire fontein bij Bellagio. We besluiten om bij Caesars Palace binnen te gaan kijken, dat lukt ons wel maar om dan weer buiten te komen valt niet mee. Er staat geen enkel bordje naar de uitgang. Caesars is wel heel mooi, op een gegeven moment lijkt het alsof we weer naar buiten lopen. Maar dit blijkt niet zo te zijn, door de beschildering van het plafond en de verlichting worden we op het verkeerde been gezet.

We nemen weer een taxi terug naar het hotel, morgen starten we met de rondreis.

Dag 7: dinsdag 28 april (193 km)

We starten de dag met een stevig ontbijt in het hotel. Daarna pakken we de koffers in en bellen Cruise America,  het verhuurbedrijf van onze camper (RV). We worden bij ons hotel opgehaald en naar het verhuurstation gebracht. De intake duurt altijd even, ze vragen van alles en geven nog wat uitleg over het gebruik van de RV. Na een laatste check op schade is het dan tegen 12 uur eindelijk tijd om te vertrekken.
De eerste stop is al binnen 1 kilometer, namelijk bij de Walmart om de RV te bevoorraden met eten, drinken en wat overige levensbehoefte.

Vervolgens gaan we op weg naar de  Valley of Fire. Dit is een klein staatspark op korte afstand van Las Vegas. Voor de eerste dag (waar de helft al van voorbij is) is dat ver genoeg.
We arriveren rond vier uur in het park en rijden naar de campground midden in het park. De kosten voor een overnachting zijn 20 dollar en dit moet je voldoen door het bedrag in een envelop te doen waarop de gegevens van de RV invult en het nummer van de plaats waar je gaat staan.

De campground ligt op een schitterende locatie en is omgeven door vuurrode rotspartijen waaraan het park zijn naam te danken heeft. We genieten nog wat van de omgeving en na het eten richten we de RV verder in.

Dag 8: woensdag 29 april (210 km)

Wat een contrast. De afgelopen nacht hebben we geen enkel geluid gehoord,  en dat na een nacht in Las Vegas is nogal een groot verschil.
Na een lekker ontbijt in de buitenlucht (de temperatuur loopt al snel op) rijden we richting Zion NP.
We doen het rustig aan, en mede door een uur tijdsverschil (klok een uurje vooruit) komen we rond drie uur aan in het plaatsje Vergin,  zo’n 15 kilometer voor de ingang van Zion NP. Hier vinden we een mooie camping voor de komende twee nachten.

We kiezen deze keer voor een camping in plaats van een campground in het park omdat een camping wat meer faciliteiten heeft zoals een wasserette, een winkeltje en in dit geval ook een zwembad.
De rest van de dag lekker relaxen.

Dag 9: donderdag 30 april

Om negen uur vertrekken we met een shuttle bus van de camping naar de ingang van Zion Canyon. Na de gebruikelijke entree lopen we het visitor center in om onze dag te plannen. Omdat we om drie uur weer terug moeten zijn bij de ingang van het park om de bus terug niet te missen vragen we een park medewerker wat het best kunnen doen.
In het park kun je niet met de eigen auto. De scenic drive kun je doen met speciale shuttle bussen die de hele dag op en neer rijden, je kunt op en af stappen wanneer je wilt.

We rijden eerst helemaal naar het eind van Scenic Drive en maken daar een mooie wandeling (Riverside Walk) langs de rivier tot aan het begin van de Narrows.  Hier kun je nog wel verder de canyon in maar dan moet je door het water en daar zijn we niet op gekleed.
Weer terug bij het begin van de Riverside Walk stappen we op de shuttle naar Weeping Rock. Dit is slechts een korte, maar steile klim naar een steile rotswand waar het water uit sijpelt.  Door de constante vochtigheid is de rotswand begroeid met mos en planten, een soort hangende tuin.

De volgende stop is Zion Lodge.  Hier nemen we even de tijd om wat te eten en drinken. Na het aanvullen van onze brandstof  beginnen we aan onze laatste wandeling in Zion Canyon. Vanuit de Lodge nemen we de Emerald Pools Trail.  Deze trail voert in eerste instantie naar de Lower Pools en is nog relatief makkelijk. De Lower Pools is een klein meertje wat wordt gevoed door twee kleine watervalletjes die langs de hoge rotswanden naar beneden vallen.
Het vervolg van de route, naar de Middel Emerald Pools, is wat lastiger over losse rotsen en door zand. Maar de inspanning is niet voor niets. Bij de Middel Pools heb je een mooi uitzicht over het water in de canyon.  Het laatste stuk naar de Upper Pools is het lastigst, maar je komt dan uiteindelijk in een oase van rust. In de schaduw van de hoge rotswanden genieten we even van de rust en het mooie plaatje.

Helaas moeten we alweer snel terug om de shuttle naar de ingang te pakken die ons om precies drie uur afzet bij de ingang. Hier staat onze bus naar de camping al te wachten.
Terug op de camping kunnen we dan eindelijk even rustig zitten en onze voeten wat rust gunnen. Ook alvast de route voor morgen weer plannen, op naar Bryce Canyon.

Dag 10: vrijdag 1 mei (236 km)

Vandaag is de eind bestemming Bryce Canyon. De kortste weg vanuit Zion is via Highway (Hwy) 9, maar die voert door een smalle tunnel waar we met de RV alleen onder begeleiding door mogen. De kosten zijn dermate dat we besluiten iets om te rijden via de 59 en 389 waarna we weer aansluiten op de Hwy 889 naar Bryce. Het is een prachtige route Door het fraaie landschap van Utah. We stoppen onderweg een paar keer om foto’s te maken en wat te eten.
Uiteindelijk komen we op Hwy 12, een weg met schitterende uitkijkpunten,  en na een paar kilometer nemen we de afslag naar Bryce Canyon. We verblijven hier voor drie nachten op Ruby’s Campground zo’n 5 kilometer voor de ingang van Bryce Canyon NP.

Na het installeren van de RV kopen we een toegangspas voor alle Nationale Parken in de USA, dit is een stuk voordeliger dan steeds per park de toegang te moeten betalen.
’s Middags gaan we nog even met de gratis shuttle bus naar het visitor center van het park om wat informatie voor de komende twee dagen op te vragen.

Dag 11: zaterdag 2 mei

Rond een uur of tien nemen we de shuttle naar het park. We rijden eerst mee naar het laatste punt, Bryce Point waar we gelijk een schitterende indruk krijgen van Bryce Canyon. Het is niet te beschrijven hoe mooi het uitzicht is, misschien dat de foto’s het een beetje kunnen vertellen maar ik ben bang dat het niet zo eenvoudig op een plaatje is te vangen.

Na Bryce Point rijden we met de shuttle naar Inspiration Point waar je vanaf drie verschillende punten naar de prachtige rotsformaties kunt kijken. Door de zon en de af en toe passerende wolken veranderen de rode rotsen steeds van kleur. Door de erosie zijn de meest fantastische vormen in de rotsen ontstaan.

De volgende stop is bij de loge waar we eerst een stevige hap eten voor we ons wagen aan een hike door de canyon. Bij Sunset Point begint de bekende Navajo loop, deze combineren we met de Queen Garden trail zodat de totale wandeling zo’n 4,6 kilometer is. Eerst dalen we ongeveer 170 meter de canyon in. Wanneer je dan tussen de enorme rotsformaties loopt krijg je pas een idee hoe groot het allemaal is. Het laatste stuk van deze mooie wandeling gaat uiteraard weer naar boven, een stevige klim van zo’n 180 meter brengt ons weer aan de bovenrand van de canyon.

Moe, maar voldaan, keren we terug naar onze RV. Vanavond maar eens lekker uit eten. Een grote Amerikaanse steak gaat er wel in!
Morgen een dagje Bryce Canyon.

Dag 12: zondag 3 mei

Vandaag rustig gestart, het is tenslotte ook zondag. Na een ontbijt en een lekker bakje koffie nemen weer de shuttle bus het park in. We stappen weer uit bij Bryce Point en lopen deze keer via de rim trail  (dit is de route die boven langs de rand van de canyon voert) naar Sunrise Point.

Het weer is vandaag iets minder dan gisteren. Het is wat bewolkt en het dreigt te gaan regenen. We zijn nog maar net weg en de eerste druppels vallen, in de verte is ook onweer in aantocht.
Tot onze verbazing blijkt de neerslag geen regen te zijn maar sneeuw! Dat verwacht je niet maar we zitten natuurlijk wel op ruim 2000 meter hoogte. Het duurt gelukkig niet lang en even schuilen onder de bomen is voldoende. Het is wel gelijk een stuk frisser.
We vervolgen onze tocht en komen uiteindelijk aan bij de lodge vlak bij Sunrise Point. Onderweg nog wel wat onweer maar dat valt gelukkig allemaal mee.
In de lodge eten we wat en komen op temperatuur. Na het eten gaan weer met de shuttle terug naar de camping. De rest van de middag lekker relaxen, wat lezen en op internet alvast kijken voor ons volgende verblijf.  Morgen gaan we richting Moab.

Dag 13: maandag 4 mei (442 km)

Rond een uur of negen rijden we de camping bij Bryce Canyon af richting Moab.
Het is een lange rit van ongeveer 275 mile via de Hwy 12 en 24. Het is een prachtige route door het ruige landschap van Utah. Eerst door het enorme rotslandschap van Capitool Reef en daarna over de uitgestrekte hoogvlakte van het rotsplateau. De wegen lijken hier eindeloos en de RV kan op de cruise controle,  zelfs het stuur zou je vast kunnen zetten want zover je kunt kijken gaat de weg alleen maar rechtdoor.

In Torrey stoppen we om te tanken en wat te eten. Daarna vervolgen we onze weg naar Moab.
In Moab eerst weer maar naar de supermarkt om wat eten  en drinken in te slaan.
Het vinden van een camping valt nog niet mee, er zijn er genoeg maar alles blijkt vol te zitten. En dat op een gewone maandag in mei! Uiteindelijk toch nog een mooie camping gevonden op een paar kilometer buiten Moab. Dit is onze uitvalsbasis voor de komende twee dagen. Van hieruit bezoeken we Archer NP en Canyonlands NP.

Dag 14 : dinsdag 5 mei (161 km)

Ondanks dat de dag begon met een flinke regenbui en een totaal grijze lucht is het gelukkig toch nog goed gekomen. Zodra de ergste regen voorbij is koppelen we de camper los van het elektrisch en het water en rijden we naar Canyonlands NP.
Dit is nog een ritje van zo’n 50 km vanaf de camping. Aangekomen bij het visitor center lijkt het niet meer goed te komen met het weer. De wolken hangen zo laag dat er geen zicht op de canyons is.

We rijden vanaf het visitor center naar het verste punt, Grand View Point  Overlook. Daar aangekomen is het weer harder gaan regenen, dus eerst maar een hapje eten.
De regen neemt langzaam af, en als het bijna droog is beginnen we toch maar aan de wandeling van 3 km naar het uitkijkpunt. Het is inmiddels helemaal gestopt met regenen zelfs de mist trekt langzaam op uit de canyon. Hoe dichter we bij Grand View Point Overlook komen hoe beter het zicht wordt!
Uiteindelijk hebben we een prachtig uitzicht over de twee canyons van de Green River en de Colorado River en kijken we zo op het punt waar deze twee samen komen. Prachtig,wat is de natuur toch mooi.

Terug rijden we naar Mesa Arch, een korte trail naar een door de erosie gevormde brug in de rotsen. Deze boog vormt een mooi doorkijkje op het er achter gelegen canyonland.
Inmiddels is ook de zon weer voorzichtig gaan schijnen.

Dag 15: woensdag 6 mei (103 km)

Vandaag staat Archer NP op het programma.
Rond een uur of half tien rijden we achter in de rij van bezoekers die het park in willen. Archer is een zeer druk bezocht park en regelmatig staan er files bij de ingang, maar ook in het park. Gelukkig is het vandaag niet zo druk en passeren we al snel de entree. Met onze aangeschafte Annual  Pass mogen we zo door rijden.

Archer NP is ongeveer 310 vierkante km groot en er loopt een weg doorheen met 2 korte zijwegen. Onze eerste stop voor vandaag is bij Balanced Rock. Deze naam is niet zomaar gekozen, een enorm rotsblok balanceerd op een rotspilaar en lijkt met een klein duwtje zo om te kunnen vallen. De wandeling naar, en rondom de rots, is ongeveer 800 meter.

Vervolgens rijden we door naar Wolfe Ranch waar de trail naar Delicate Arch begint. Dit is een trail van bijna 5 km die vrij makkelijk begint over een aangelegd pad, maar na 1 km gaat het over een rotspad behoorlijk steil naar boven. Uiteindelijk is het de inspanning waard. Eenmaal boven bij de boog die op de rand van een canyon staat heb je een prachtig uitzicht door de boog op het omliggende landschap. Delicate Arch is 14 meter hoog en 10 meter breed. Delicate Arch word door veel mensen bezocht bij zonsopkomst of zonsondergang, het is dan lastig om een parkeerplaats te vinden.

De volgende stop is helemaal aan het eind van de weg door het park, zo’n 29 km vanaf de ingang. Bij Devils  Garden lopen we de trail naar Landscape  Arch. Na 2 km komen we bij het punt waar je een prachtig uitzicht hebt op de grootste boog van het park, en misschien wel de grootste ter wereld. De boog heeft een overspanning van 93 meter en is 32 meter hoog. De vraag is alleen hoelang deze boog nog zal bestaan. Begin van dit jaar is er weer een rotsblok uit gebroken, de overspanning is nu wel erg dun.

De laatste boog die we gaan bekijken is Double  Arch. Dit zijn eigenlijk twee aan elkaar gekoppelde bogen. Onder aan de boog heb je een mooie doorkijk naar de mooie lucht die we vandaag hebben.
Op de weg naar de uitgang stoppen we nog een paar keer bij een mooi uitkijkpunt die de mooiste namen hebben, Garden of Eden, Toner of Babel en Courthouse Towers. Deze laatste rotspartijen zijn een onderdeel van Park Avenue,  deze rotsformatie heet zo omdat het lijkt alsof je tussen de wolkenkrabbers van New York loopt.

Morgen verlaten we Moab. Moab is een gezellige ‘adventure’ stad waar genoeg te doen is. Je kunt jeeps huren, of gaan raften en nog veel meer. Wij hebben gekozen om de parken op eigen gelegenheid te bezoeken, en omdat we morgen weer verder trekken is er geen tijd voor andere activiteiten.

Dag 16: donderdag 7 mei (365 km)

En dan iets compleet anders. Het gebied waar we vandaag doorheen rijden lijkt totaal niet op het landschap waar we de afgelopen dagen in rondreden.
De tocht gaat vandaag naar Durango, een oud western stadje wat inmiddels aardig is gegroeid. Het oude centrum doet nog wel denken aan de tijden van weleer.

De route naar Durango gaat via Hwy 191, vervolgens een stukje 45 die overgaat in de 90. Daarna de 145 naar Ridgway. Vanaf Ridgway volgen we de San Juan Skyway Tour (550) via Oura en Silverton naar Durango.
De San Juan Skyway Tour is een prachtige route door de Rocky  Mountains. De weg slingert de ene na de andere berg over, en zo nu en dan rijden we tussen de sneeuw. We passeren twee bergpassen van meer dan 4200 meter. Onderweg hebben we zelfs nog een paar kleine sneeuwbuien. We rijden het hele stuk door het San Juan National Forest. Sommige stukken gaat we maar met 25 mile per uur naar boven over zeer smalle wegen en langs diepe ravijnen. En ook de steile afdalingen slingeren langs de bergwanden naar beneden. We passeren een aantal kleine mijnstadjes. Het is een mooie maar inspannende tocht (zowel voor chauffeur als bijrijder)

In Durango is het even zoeken naar een RV park, maar uiteindelijk lukt ook dat. Met een beetje mazzel zien we de oude stoomtrein, die dagelijks tussen Durango en Silverton rijd, nog voorbij komen. Het RV park ligt aan de railroad.

Dag 17: vrijdag 8 mei (138,5 km)

Het is een korte verplaatsing van Durango naar Mesa Verde NP. Na slechts 50 km staan we bij het visitor center van het park. De meeste kilometers maken we vandaag in het park, vanaf de ingang naar het eind van de route door het park is ongeveer 40 km.

Bij het visitor center kopen we een ticket voor een begeleide tour door het Balcony House. Het Balcony House is een van de goed bewaard gebleven groep woningen (Cliff dwellings) die het oude Pueblo volk in de nissen van de rotswand bouwden De tour onder begeleiding van een park ranger begint om 13.00 uur en dat geeft ons nog voldoende tijd om eerst wat andere bezienswaardigheden te bekijken.

De eerste stop is bij het Cliff Palace. Helaas is deze cliff dwelling nog tot half mei gesloten en kunnen we deze slechts vanaf het uitkijkpunt  bewonderen. Het is heel bijzonder om te zien hoe men dat in die tijd voor elkaar heeft gekregen.
Even voor een uur zijn we bij de parkeerplaats van Balcony House waar de tour begint. We dalen eerst ongeveer 40 meter via een stalen trap de canyon in. Daarna, via een van boomstammen gemaakte ladder, 10 meter omhoog tot in het Balcony House. Om van het ene in het andere deel te komen moeten we nog door een smalle tunnel van 46 cm breed en ongeveer 1 meter hoog kruipen. Onderweg krijgen we uitleg over de verschillende ruimten die in de dwellings zijn te zien. Een belangrijk onderdeel van de dwellings zijn de zogenaamde kiva’s. Dit zijn ronde gaten in de grond met een dak (soort deksel) en deze hadden een gemeenschappelijke functie. Door een klein vierkant gat in het deksel kon men met een ladder in de kiva afdalen. Midden in de kiva is een plek voor het vuur om de ruimte te verwarmen. Tegen de wanden waren banken waarop men kon zitten.
Via een drietal ladders klimmen we weer naar boven, de tour van een uur zit er weer op.

In het parkmuseum bekijken we een film over het pueblo volk, hoe zij in die tijd leefden van het verbouwen van maïs en graan, en hoe zij de dwellings bouwden. Als laatste bezoeken we zelfstandig nog het naast het museum gelegen Spruce Tree House. In deze dwellings kun je een nog in een intact zijnde kiva.

We sluiten de dag af met een heerlijk diner in de Far View Lodge waarna we een plekje zoeken op de campground  in het park.

Dag 18: zaterdag 9 mei (261 km)

Afgelopen nacht even wakker geweest vanwege zwaar onweer, maar daarna werd het snel weer rustig en zijn we verder geslapen. Wat verbaasd ons echter wanneer we s’morgens de gordijnen van de camper openen, …… een hele witte wereld. Het heeft behoorlijk gesneeuwd, en dat doet het nog steeds. We ontbijten in het restaurantje bij de campground en gaan dan op weg naar Monument Valley. Het sneeuw nog steeds als we Mesa Verde verlaten, maar zodra we de bergen uit zijn gaat de sneeuw over in regen, en niet veel later schijnt zelfs de zon weer.

We zijn nog maar net buiten Mesa Verde wanneer we door  een man, zwaaiend met een vlag vanuit zijn pick-up, worden gemaand om het rustig aan te doen. Aan de rechter zijde van de snelweg zien we waarom. Er komt een grote kudde koeien aangelopen begeleid door cowboys. Ook dat kan hier blijkbaar zomaar. We zijn nog maar net op weg en al voldoende stof om voor vandaag een verslag te schrijven.

We rijden niet rechtstreeks naar Monument Valley, we rijden een stukje om zodat we nog even kunnen stoppen bij Hovenweep National Monument. Dit zijn ruïnes van ronde, vierkante en D-vormige gebouwen van een oud indianenvolk wat hier vroeger op de randen van de kleine kloven heeft gewoond.

We rijden verder naar Monument Valley, al van verre zie je de enorme rotspartijen in de open vlakte staan. Velen zullen deze contouren herkennen, heel veel westerns werden in dit gebied gefilmd.
Het park is niet toegankelijk voor RV’s, we vinden net buiten het park een RV park waar we onze RV voor twee nachten neer zetten. Van hier uit kunnen we morgen met een georganiseerde tour Monument Valley verkennen.

Dag 19: zondag 10 mei

Voor het eerst sinds lange tijd de wekker maar weer eens gezet. We willen de tour, die om 8.45 uur start, natuurlijk niet missen.
We stappen in bij de receptie van de RV Park. Ons vervoer is een jeep met een open bak met banken, dus best nog wel fris zo vroeg in de morgen en ook wat winderig. Onderweg pikken we nog een paar mensen op bij het hotel, en dan op naar de eerste stop.

We stoppen bij een authentieke Navajo woning (een hogan) waar we een demonstratie krijgen van de Navajo weefkunst. Onze gids, een Navajo, heeft veel en leuke verhalen die hij op een gezellige manier weet te brengen. De Navajo’s noemen zichzelf trouwens geen indianen, dat zijn volgens onze gids inwoners van India, maar Native Americans (oorspronkelijke bewoners).

Na de demo gaan we echt Monument Valley in. De Navajo’s hebben voor iedere berg of rotsformatie wel een naam. Enkele bekende zijn Left en Right Mitten ( een recher en linker hand), Three Sisters  (drie nonnen) en Totem Pole. De navajo zien in de rotsen ook allerlei figuren zoals een slapende draak, een olifant, een koning op zijn troon, the big chief  (indianenhoofd met tooi), etc, etc.

Onze volgende stop is op een, voor de film industrie, beroemde plek, John Ford’s Point. Hier heeft de regisseur John Ford zijn eerste film met acteur John Wayne opgenomen, de film Stagecoach. Later zijn er in Monument Valley nog vele films geschoten, zoals o.a.: Billy the Kid, How the west was won, en meer recent Back to the Future 3 en Thema en Louis.  Onlangs is hier ook de film The Lone Ranger  met Johnny Depp opgenomen. Later maken we nog een stop bij een grote open grot met bovenin een gat. Deze plek was het decor voor de bekende scène uit de Indiaan Jones film The Last Crush de.  De scène waarbij Harrison Ford in een diepe kuil met slangen terecht komt.

Verderop in het park zien we nog wat oude rotstekeningen van de allereerste bewoners van dit gebied. Uit deze tekeningen valt op te maken dat hier vroeger ook wel groter wild rond liep, maar met de huidige droogte zijn niet meer te vinden.

Net na het begin van de middag zijn we weer terug op de camping waar we het de rest van de dag rustig aan doen. Lekker genieten van het zonnetje.

Dag 20: maandag 11 mei (200 km)

We verlaten Monument Valley, en vanaf de highway hebben we nog een mooi uitzicht over de vallei.
Al snel verlaten we de vallei en klimmen weer naar de hoogvlaktes van Arizona,  we hebben Utah zojuist verlaten. We winnen hier weer een uurtje omdat we een andere tijdzone binnenrijden, het is een uur vroeger.

Na een uurtje of twee rijden over de uitgestrekte hoogvlakte komen we aan in Page. Page is een klein plaatsje aan Lake Powel. Lake Powel is een groot meer wat is ontstaan nadat bij Page een grote dam in de Colorado River is gemaakt. Hierdoor is een groot deel van de achterliggende canyon vol water komen staan. Rondom dit meer is veel watersport activiteit.

We vinden al snel een geschikte RV Park voor de komende drie nachtjes. Morgen brengen we een bezoek aan Antelope Canyon wat op slechts enkele miles van Page ligt. De rest van de tijd zullen we lekker aan het water doorbrengen.
Het is prachtig weer, zo’n 25 graden (77 °F) en de komende dagen nog iets hoger!

Dag 21: dinsdag 12 mei (51,5 km)

Om 09.00 uur worden we op de campground  opgehaald voor ons bezoek aan Antelope Canyon. Antelope Canyon is alleen maar met een gids te bezoeken, dus hebben we gisteren al gereserveerd voor de tour van 09.30 uur.
Met een grote fourwheel drive jeep (soort monstertruck) worden we, samen met nog 12 andere personen, naar de canyon gereden. Het laatste stuk gaat door  zanderig gebied tot aan de ingang van de canyon. Met de gids lopen we de canyon in. Op de mooiste, fotogenieke, plekjes stoppen we voor het maken van foto’s. De gids leidt dit in goede banen zodat iedereen tijd en ruimte heeft om foto’s te maken. Het is prachtig. Door het zonlicht wat van bovenaf in de smalle canyon valt kleuren de zandstenen wanden van de canyon van rood tot oranje. Samen met de door het stromende water gemaakte vloeiende lijnen geeft dit een prachtig schouwspel. Ik heb zoveel mogelijk foto’s gemaakt in de hoop dat er een paar mooie tussen zitten.
We moeten dezelfde weg weer terug door de canyon. Dit gaat wat sneller om de andere groepen niet in de weg te lopen als zij ook foto’s willen maken. Het is allemaal behoorlijk smal, op de meeste plaatsen kun je maar net met twee personen langs elkaar heen.

Eind van de morgen zijn we weer terug op de campground.
’s Middags gaan we met de camper op pad om de omgeving van Page te verkennen. Als eerste stoppen we op een punt waar we een mooi overzicht hebben op de Glenn Canyon Dam. Na de Hooverdam is dit de grootste dam in de Colorado rivier. Door de Glenn Canyon Dam is het daarachter gelegen canyon gebied onder water komen te staan en vormt dit nu Lake Powel. Het meer strekt zich uit tot zo’n 185 mile  achter de dam. De dam is bijna 180 meter hoog (vanaf niveau rivier) en 475 meter breed.

Na het bezoek aan de dam rijden we verder langs het meer naar Wahweap Bay. Dit is een recreatiegebied binnen het Nationaal Park ‘ Glen Canyon’. Hier is onder andere een mooie jachthaven met resort aangelegd en zijn er diverse recreatie mogelijkheden. Er zijn boten, jet ski’s en kano’s te huren waarmee je het meer op kunt.
Wij genieten een poosje van de mooie omgeving alvorens we eind van de middag terugkeren naar Page.

We sluiten deze dag af met een overvloedige maaltijd bij Big Joe’s Texas Grill. Enorme spareribs die buiten op de smokey grill’s worden klaargemaakt.

Dag 22: woensdag 13 mei (34 km)

Rustig aan deze morgen. Nog een hele dag aan Lake Powel.
Lekker buiten wat eten en dan rijden we opnieuw naar het meer. We rijden het Glen Canyon National Recreatie Area weer in en stoppen bij de Wahweap botenverhuur. Hier huren we een jetski voor twee uur en gaan het meer op.
We varen eerst richting de dam om deze ook vanaf het water te bekijken. Als je er dan zo vlak onder ligt is het helemaal indrukwekkend.
We keren om en varen richting Antelope Canyon. Dit is een leuke canyon om in te varen. Het is vrij smal met aan beide zijden hoge rotswanden. Wanneer de canyon wat breder wordt stoppen we op een van de kleine verlaten strandjes.

Terug naar Wahweap varen we dicht onder de kust om van het mooie landschap te genieten. Dit gebied is grotendeels alleen per boot te bereiken. In volle vaart steken we het meer over naar het verhuurstation en leveren de jetski weer in. Het is inmiddels eind van de middag, we rijden terug naar de camping.

Dag 23: donderdag 14 mei (246 km)

We waren lekker op tijd wakker, dus na een goed ontbijt en koffie zijn we om 09.00 uur al op weg richting Grand Canyon. Het is slechts een kleine 200 km naar Grand Canyon Village dus we zijn er lekker vroeg.
Ongeveer 40 km voor Grand Canyon Village rijden we het Nationale Park Grand Canyon al binnen via de oostelijke ingang. Net na deze ingang is het eerste punt waar je een overzicht over de canyon hebt. Bij Desert View maken we dan ook onze eerste stop. Vanuit de historic Desert View Watchtower heb je een mooi overzicht over het oostelijk deel van de canyon.
Na deze stop rijden we in een keer door naar de village om te kijken of er nog plek is op de enige RV Park in het stadje. Helaas zitten ze al vol en moeten we onze toevlucht nemen tot Grand Canyon Camper Village welke net buiten het park ligt op ongeveer 5 mile van Grand Canyon Village. Daar is gelukkig nog plek genoeg. Na het inchecken rijden we weer terug het park in en bezoeken het visitor center waar we een mooie film van de Grand Canyon bekijken en nog wat langs de rand (rim) van de canyon lopen.

Nog twee hele dagen te gaan in Grand Canyon dus vanavond maar eens kijken wat we allemaal kunnen doen in die twee dagen.

Dag 24: vrijdag 15 mei (27 km)

Een troosteloze dag in Grand Canyon. Het was de hele dag grijs, koud en regelmatig een regenbui met wat natte sneeuw.
Vanmorgen zijn we eerst naar het vliegveld gereden om een helikopter rondvlucht te boeken. Omdat het weer vandaag te slecht is, door de laaghangende bewolking is er geen zicht in de canyon en zijn er geen vluchten. We reserveren alvast een vlucht voor morgenochtend, nu maar hopen dat het weer dan beter is.

Vanaf het vliegveld rijden we het park weer in en parkeren onze RV bij het visitor center. Vandaar nemen we de shuttle bus naar Yaki Point. Helaas is daar niets te zien in verband met de laaghangende wolken. De canyon is tot aan de rand gevuld met mist. Omdat het er niet naar uitziet dat de mist snel optrekt nemen we de shuttle terug naar het visitor center waar we de andere buslijn nemen naar de village. We stappen uit bij Bright  Angel Lodge waar we eerst een hapje eten en wat opwarmen.
Na het eten besluiten we een stukje af te dalen in de canyon in de hoop daar wat meer te zien. Net buiten de lodge  start de Bright Angel Trail. Deze trail voert helemaal tot onder in de canyon tot aan de Colorado River, maar dit is niet in een dag te doen.

We dalen af tot iets voorbij de Lower Tunnel, dat is heen en terug ongeveer drie kilometer en tot ongeveer tweehonderd meter onder de rim  (bovenrand van de canyon). Het zicht is hier een stuk beter dan bovenin omdat we nu wat onder de wolken zitten. Naar beneden is er nu een mooi zicht in de canyon en zie je het pad van de trail naar beneden slingeren. De klim terug is een stuk lastiger dan naar beneden, en nu begrijp je wel waarom je de tocht naar beneden beter niet in een dag kunt doen. Door de hoogte en ijle lucht (we zitten op zo’n tweeduizend meter) merk je wel dat het een stuk vermoeiender is. Ook is de pad niet zo makkelijk, en glad door de regen.

Terug boven besluiten we maar om terug te keren naar de camping en hopen dat het weer morgen beter is.
’s Avonds sluiten we af met een heerlijke T-bone steak in het nabij gelegen steakhouse.

Dag 25: zaterdag 16 mei  (34 km)

Het was nog even spannend vanmorgen of het weer goed was. Voor 09.35 uur staat er een helicoptervlucht geboekt, maar dan moet het zicht wel goed zijn.
Om negen uur melden we ons bij de balie van Papillion Airways. Helaas, er wordt nog niet gevlogen omdat er teveel laaghangende bewolking is. We verplaatsen onze vlucht voorlopig tot kwart over tien, in de hoop dat het dan beter is. We wachten op het vliegveld tot duidelijk is of er wel of niet gevlogen word. Om evenvoor tien uur komt het verlossende woord, de lucht is opgeklaard, de helikopters mogen de lucht in.

Kwart over tien nemen we, samen met nog twee andere passagiers, plaats in de kleine heli en vertrekken voor een rondvlucht van 30 minuten. We vliegen over het breedste en diepste deel van de canyon en hebben een prachtig beeld van de Colorado River onder ons. Onderweg veel foto’s maken en genieten van het uitzicht.

Na de helikopter vlucht rijden we het park weer in. Dat gaat vanmorgen een stuk minder snel dan de vorige dagen, een mile voor de ingang sluiten we al aan in de file voor de toegangspoort. Eenmaal in het park is het even zoeken naar een parkeerplaats. Bij het visitor center zijn alle 4 de parkeerplaatsen bomvol. We rijden door naar Market Plaza waar gelukkig nog wel plaats is.

Met de shuttlebus rijden we eerst naar Hermits Rest waar we een stukje wandelen en foto’s maken. Vervolgens nemen we de shuttle naar Mohave Point vanwaar we de route langs de rim lopen tot aan Powell  Point. Dit is een mooi stuk langs de rand van de canyon met schitterend uitzicht over al het moois wat de natuur hier heeft geschapen.
Vanaf Powell Point weer terug naar de village voor de innerlijke versterking bij Bright  Angel Lodge. Hier hebben we nu een veel mooier zicht dan gisteren toen de wolken in de canyon hingen.

We sluiten het bezoek aan Grand Canyon af met een laatste stop bij Yavapai Point. We kijken nog even rond in het geologisch museum wat bij dit  punt is gevestigd en keren dan terug naar de parkeerplaats.
Onderweg zien we enkele grote herten (Wapiti) en nog een Coyote.
Deze dag was een prachtige afsluiting van ons bezoek aan Grand Canyon. Gisteren leek het allemaal even in het water te vallen, maar gelukkig zat het mee en hadden we vandaag een prachtige dag met veel zon.

Dag 26: zondag 17 mei (431,5 km)

Vandaag is een reisdag, we rijden zo ver mogelijk door naar Las Vegas zodat het morgen niet te veel tijd kost om bij Cruise America (het camperverhuur bedrijf) te komen.
Onderweg stoppen we nog een keer om wat te eten en nog een keer op een mooi uitkijkpunt. Hier hebben we nog een mooi zicht op de Colorado River die hier de door de Black Canyon slingert.

Op de grens van Arizona en Nevada ligt de Hoover Dam, uiteraard stoppen we hier ook om naar dit enorme bouwwerk te kijken. De Hoover Dam is een van de vele dammen die in de Colorado River zijn gemaakt om stroom op te wekken en om het achterland te voorzien van water. De Hoover Dam is wel de grootste van al deze dammen.
We eindigen de dag uiteindelijk in Henderson, een voorstad van Las Vegas. Het Duck Creek RV Park ligt aan de Boulder Highway op slechts 3,5 km van het camperverhuur station. Dus morgen hebben we alle tijd om alles in te pakken en op te ruimen voordat we de camper inleveren. En daarna nog even Las Vegas in.

Dag 27: maandag 18 mei (3,5 km)

Vandaag de camper inleveren. Voor we van het RV Park vertrekken ruimen we eerst de camper op, alle vuil water tanks legen, het laatste afval weggooien en even aanvegen.
Vervolgens rijden we naar het verhuurstation van Cruise America. Hier pakken we de koffers nog even in, een laatste inspectie van de camper, sleutels inleveren en dan met de taxi naar het hotel.

Gelukkig kunnen we gelijk inchecken en de koffers op de kamer brengen. Om een uur of twaalf zijn we alweer op weg naar de Las Vegas Strip. We kopen dagkaartjes voor de Deuce bus. Deze buslijn stopt zo’n beetje bij elk groot casino op de strip en je kunt met een dagkaart in- en uitstappen wanneer je wil.

We rijden eerst helemaal mee naar het begin (of eind, net wat je wil) van de Strip en stappenuit bij Luxor. Dit hotel/casino is gebouwd in de vorm van een piramide meteen grote sfinx ervoor. Vandaar wandelen we over de Strip en bezoeken diverse casino’s zoals Excalibur, Caesars Palace en Venetian. Bij Venetian is het Grand Canal nagemaakt en kun je met een gondel van buiten het casino dwars door het casino varen waarbij de gondeliers Italiaanse aria’s zingen. Binnen eindigt de rondvaart op het San Marco plein wat in het casino is nagebouwd.

Na het diner kijken we voor de laatste keer naar het fontein spektakel bij Bellagio en naar de vulkaanuitbarsting bij Mirage voordat we met de bus terug rijden naar Stratosphere, ons hotel.
We gaan hier nog even naar boven in de Stratosphere Tower om vanaf verdieping 108 uit te kijken over Las Vegas by night.

Dag 28: dinsdag 19 mei

Even voor elven checken we uit en nemen de taxi naar het vliegveld.
Na het inchecken en inleveren van de koffers is het wachten tot het vliegtuig om 16.00 uur vertrekt naar Minneapolis waar we overstappen op de vlucht naar Amsterdam.

Dag 29: woensdag 20 mei

13.00 uur, aankomst op Schiphol Amsterdam.

Deze fantastische vakantie zit er helaas weer op. Wat rest zijn mooie herinneringen en veel foto’s.

Vormgeving en inhoud: Toon Wandel
© 2023 Gemaakt met Wordpress en Royal Elementor Addons